@๕ ก. วิโลเกตฺวา ๖ สี.,อี. ฆาเตสิเยว ๗ ฉ.ม. ปญฺจปริวฏฺโฏ ปุตฺโต มหามุณฺฑิโก นาม อุทยํ, ตสฺส ปุตฺโต อนุรุทฺโธ นาม มหามุณฺฑิกํ, ตสฺส ปุตฺโต นาคทาโส นาม อนุรุทฺธํ. นาคทาสํ ปน "วํสจฺเฉทกราชาโน อิเม, กึ อิเมหี"ติ รฏฺฐวาสิโน กุปิตา ฆาเตสุํ.

"อาคมา ๑- โข ตฺวนฺ"ติ กสฺมา เอวมาห? ภควา กิร รญฺญา วจีเภเท อกเตเยว จินฺเตสิ "อยํ ราชา อาคนฺตฺวา ตุณฺหี นิรโว ฐิโต, กินฺนุโข จินฺเตสี"ติ อถสฺส จิตฺตํ ญตฺวา "อยํ มยา สทฺธึ สลฺลปิตุํ อสกฺโกนฺโต ภิกฺขุสํฆํ อนุวิโลเกตฺวา ปุตฺตํ อนุสฺสริ, น โข ปนายํ มยิ อนาลปนฺเต กิญฺจิ กเถตุํ สกฺขิสฺสติ, กโรมิ เตน สทฺธึ กถาสลฺลาปนฺ"ติ ตสฺมา รญฺโญ วจนานฺตรํ "อาคมา โข ตฺวํ มหาราช ยถาเปมนฺ"ติอาทิมาห, ตสฺสตฺโถ:- มหาราช ยถา นาม อุนฺนเม วุฏฺฐํ อุทกํ เยน นินฺนํ เตน คจฺฉติ, เอวเมว ตฺวํ ภิกฺขุสํฆํ อนุวิโลเกตฺวา เยน เปมํ เตน คโตติ.

อถ รญฺโญ เอตทโหสิ "อโห อจฺฉริยา พุทฺธคุณา, มยา สทิโส ภควโต อปราธการโก ๒- นาม นตฺถิ, มยา หิสฺส อคฺคุปฏฺฐาโก ฆาติโต, เทวทตฺตสฺส จ กถํ คเหตฺวา อภิมารา เปสิตา, นาฬาคิริ มุตฺโต, มํ นิสฺสาย เทวทตฺเตน สิลา ปวิทฺธา, เอวํ มหาปราธํ นาม มํ อาลปโต ทสพลสฺส มุขํ นปฺปโหติ, อโห ภควา ปญฺจหากาเรหิ ตาทิลกฺขเณ สุปฺปติฏฺฐิโต, เอวรูปํ นาม สตฺถารํ ปหาย พหิทฺธา น ปริเยสิสฺสามา"ติ โส โสมนสฺสชาโต ภควนฺตํ อาลปนฺโต "ปิโย เม ภนฺเต"ติอาทิมาห.

[๑๖๒] ภิกฺขุสํฆสฺส อญฺชลึ ปณาเมตฺวาติ เอวํ กิรสฺส อโหสิ "ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา อิโต จิโต จ คนฺตฺวา ภิกฺขุสํฆํ วนฺทนฺเตน จ ภควา ปิฏฺฐิโต กาตพฺโพ โหติ, ครุกาโรปิ จสฺส ๓- น โหติ. ราชานํ วนฺทิตฺวา อุปราชานํ วนฺทนฺเตนปิ หิ รญฺโญ อคารโว กโต โหตี"ติ ตสฺมา ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา ฐิตฏฺฐาเนเยว ภิกฺขุสํฆสฺส อญฺชลึ ปณาเมตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ. กญฺจิเทว เทสนฺติ ๔- กญฺจิ โอกาสํ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”