@๔ ก. ฉ.ม. นฺหาปิกา ๕ สี. อจฺฉิทฺทปาฐกา, ม. อจฺฉินฺทปาฐกา ๖ ก. ปิเณตํ

@๗-๗ ก., สี., ม. กตมญฺจ....สามญฺญผลํ ๘ สํ.มหา. ๑๙/๓๕/๑๙ ปฐมสามญฺญสุตฺต. ธมฺมํ โสสฺสนฺติ, รญฺญา ปน กถิยมาเน อุชฺฌายิตุํ น สกฺขิสฺสนฺติ, ราชานเมว อนุวตฺติสฺสนฺติ, อิสฺสรานุวตฺตโก หิ โลโก. หนฺทาหํ รญฺโญว ภารํ กโรมี"ติ รญฺโญ ภารํ กโรนฺโต "อภิชานาสิ โน ตฺวนฺ"ติ อาทิมาห.

[๑๖๔] ตตฺถ อภิชานาสิ โน ตฺวนฺติ อภิชานาสิ นุ ตฺวํ. อยญฺจ โนสทฺโท ปรโต "ปุจฺฉิตา"ติ ปเทน โยเชตพฺโพ. อิทํ หิ วุตฺตํ โหติ "มหาราช ตฺวํ อิมํ ปญฺหํ อญฺเญ สมณพฺราหฺมเณ ปุจฺฉิตา ๑- นุ, อภิชานาสิ จ นํ ปุฏฺฐภาวํ, น เต สมฺมุฏฺฐนฺ"ติ. ๒- สเจ เต อครูติ สเจ ตุยฺหํ ๓- ยถา เต เต พฺยากรึสุ, ๓- ตถา อิธ ภาสิตุํ ภาริยํ น โหติ, ยทิ น โกจิ อผาสุกภาโว อตฺถิ, ภาสสฺสูติ อตฺโถ. น โข เม ภนฺเตติ กึ สนฺธายาห. ปณฺฑิตปฏิรูปกานญฺหิ สนฺติเก กเถตุํ ทุกฺขํ โหติ, เต ปเท ปเท อกฺขเร อกฺขเร โทสเมว เทนฺติ. ๔- เอกนฺตปณฺฑิตา ปน กถํ สุตฺวา สุกถิตํ ปสํสนฺติ, ทุกฺกถิเตสุ ปาลิปทอตฺถพฺยญฺชเนสุ ยํ ยํ วิรุชฺฌติ, ตํ ตํ อุชุํ ๕- กตฺวา เทนฺติ. ภควตา จ สทิโส เอกนฺตปณฺฑิโต นาม นตฺถิ. เตนาห "นโข เม ภนฺเต ครุ, ยตฺถสฺส ภควา นิสินฺโน, ภควนฺตรูโปวา"ติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”