@๓ ฉ.ม. สตฺตรสกนฺติ ๔ ฉ.ม.อิ. มหาปถวิกมฺโป อโหสิ

เอเตเนว อุปาเยน อสีติภาณวารปริมาณํ ขนฺธกํ, ปญฺจวีสติภาณวาร- ปริมาณํ ปริวารญฺจ สงฺคหํ อาโรเปตฺวา "อิทํ วินยปิฏกํ นามา"ติ ฐเปสุํ. วินยปิฏกาวสาเนปิ วุตฺตนเยเนว มหาปฐวีกมฺโป อโหสิ. ตํ อายสฺมนฺตํ อุปาลึ ปฏิจฺฉาเปสุํ "อาวุโส อิมํ ตุยฺหํ นิสฺสิตเก วาเจหี"ติ. วินยปิฏกสงฺคหาวสาเน อุปาลิตฺเถโร ทนฺตขจิตวีชนึ นิกฺขิปิตฺวา ธมฺมาสนา โอโรหิตฺวา เถเร ภิกฺขู วนฺทิตฺวา อตฺตโน ปตฺตาสเน นิสีทิ.

วินยํ สงฺคายิตฺวา ธมฺมํ สงฺคายิตุกาโม อายสฺมา มหากสฺสโป ภิกฺขู ปุจฺฉิ "ธมฺมํ สงฺคายนฺเตหิ กํ ปุคฺคลํ ธุรํ กตฺวา ธมฺโม สงฺคายิตพฺโพ"ติ? ภิกฺขู "อานนฺทตฺเถรํ ธุรํ กตฺวา"ติ อาหํสุ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”