สาธุ มิตฺตานมทฺทุพฺโภ ปาปสฺสากรณํ สุขนฺ"ติ ๓-

อาทีสุ สุนฺทเร. "เตนหิ พฺราหฺมณ สุณาหิ สาธุกํ มนสิ กโรหี"ติ ๔- อาทีสุ สาธุกสทฺโทเยว ทฬฺหีกมฺเม, อาณตฺติยนฺติปิ วุจฺจติ. อิธาปิ อยํ เอตฺเถว ทฬฺหีกมฺเม จ อาณตฺติยญฺจ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. สุนฺทเรปิ วฏฺฏติ. ทฬฺหีกมฺมฏฺเฐน ๕- หิ ทฬฺหมิมํ ธมฺมํ สุณาหิ สุคหิตํ คณฺหนฺโต. อาณตฺติอฏฺเฐน ๖- มม อาณตฺติยา สุณาหิ, สุนฺทรฏฺเฐน สุนฺทรมิมํ ภทฺทกํ ธมฺมํ สุณาหีติ เอวํ ทีปิตํ โหติ.

มนสิกโรหีติ อาวชฺช, สมนฺนาหราหีติ อตฺโถ, อวิกฺขิตฺตจิตฺโต หุตฺวา นิสาเมหิ จิตฺเต กโรหีติ อธิปฺปาโย. อปิเจตฺถ สุณาหีติ โสตินฺทฺริยวิกฺเขปนิวารณเมตํ. สาธุภํ มนสิกโรหีติ มนสิกาเร ทฬฺหีกมฺมนิโยชเนน มนินฺทฺริยวิกฺเขปนิวารณํ. ปุริมญฺเจตฺถ พฺยญฺชนวิปลฺลาสคฺคาหนิวารณํ. ปจฺฉิมํ อตฺถวิปลฺลาสคฺคาหนิวารณํ. ปุริเมน จ ธมฺมสฺสวเน นิโยเชติ, ปจฺฉิเมน สุตานํ ธมฺมานํ ธารณูปปริกฺขาทีสุ. ปุริเมน จ สพฺยญฺชโน อยํ ธมฺโม, ตสฺมา สวนีโยติ ทีเปติ. ปจฺฉิเมน สาตฺโถ, ตสฺมา สาธุกํ มนสิกาตพฺโพติ. สาธุกปทํ วา อุภยปเทหิ โยเชตฺวา กาตพฺพํ. ๗- ยสฺมา อยํ ธมฺโม ธมฺมคมฺภีโร เจว เทสนา คมฺภีโร จ, ตสฺมา สุณาหิ สาธุกํ, ยสฺมา อตฺถคมฺภีโร จ ปฏิเวธคมฺภีโร จ, ตสฺมา สาธุกํ มนสิกโรหีติ เอวํ โยชนา เวทิตพฺพา. ภาสิสฺสามีติ "สกฺกา มหาราชา"ติ เอวํ ปฏิญฺญาตสามญฺญผลเทสนํ วิตฺถารโต ภาสิสฺสามิ. เทเสสฺสามีติ หิ สงฺขิตฺตทีปนํ โหติ. ภาสิสฺสามีติ วิตฺถารทีปนํ. เตนาห วงฺคีสตฺเถโร:-

"สงฺขิตฺเตนปิ เทเสติ, วิตฺถาเรนปิ ภาสติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”