เกน เต พฺรหฺมจริเยน ปุญฺญํ ปาณิมฺหิ อิชฺฌติ.

เตน ปาณิ กามทโท เตน ปาณิ มธุสฺสโว.

เตน เม พฺรหฺมจริเยน ปุญฺญํ ปาณิมฺหิ อิชฺฌตี"ติ. ๓-

อิมสฺมึ องฺกุรเปตวตฺถุมฺหิ เวยฺยาวจฺจํ "พฺรหฺมจริยนฺ"ติ วุตฺตํ. "อิทํ โข ตํ ภิกฺขเว ติตฺติริยํ นาม พฺรหฺมจริยํ อโหสี"ติ ๔- อิมสฺมึ ติตฺติรชาตเก ปญฺจสิกฺขาปทสีลํ "พฺรหฺมจริยนฺ"ติ วุตฺตํ. "ตํ โข ปน ปญฺจสิข พฺรหฺมจริยํ เนว นิพฺพิทาย ๕- น วิราคาย น นิโรธาย ฯเปฯ ยาวเทว พฺรหฺมโลกุปปตฺติยา"ติ ๖- อิมสฺมึ มหาโควินฺทสุตฺเต จตสฺโส อปฺปมญฺญาโย "พฺรหฺมจริยนฺ"ติ วุตฺตา. "ปเร อพฺรหฺมจารี ภวิสฺสนฺติ, มยเมตฺถ พฺรหฺมจารี ภวิสฺสามา"ติ ๗- อิมสฺมึ สลฺเลขสุตฺเต เมถุนวิรติ "พฺรหฺมจริยนฺ"ติ วุตฺตา.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”