@๔ ขุ.ปฏิ. ๓๑/๓๘๘/๒๖๔ ๕ ฉ.ม. วิชหตีติ อิ.,สี. ชหตีติ. ๖ ฉ.ม., อิ อุภยเมตํ. ญาเญน จ สมนฺนาคโต. อิทํ อุภยํ อาโลกสญฺญาย อุปการตฺตา วุตฺตํ. อุทฺธจฺจญฺจ กุกฺกุจฺจญฺจ อุทฺธจฺจกุกฺกุจฺจํ. ติณฺณวิจิกิจฺโฉติ วิจิกิจฺฉํ ตริตฺวา อติกฺกมิตฺวา ฐิโต. "กถมิทํ กถมิทนฺ"ติ เอวํ นปฺปวฺตตีติ อกถงฺกถี. กุสเลสุ ธมฺเมสูติ อนวชฺเชสุ ธมฺเมสุ. "อิเม นุ โข กุสลา, กถมิเม กุสลา"ติ เอวํ น วิจิกิจฺฉติ, น กงฺขตีติ อตฺโถ. อยเมตฺถ สงฺเขโป. อิเมสุ ปน นีวรเณสุ วจนตฺถลกฺขณาทิเภทโต ยํ วตฺตพฺพํ สิยา, ตํ สพฺพํ วิสุทฺธิมคฺเค วุตฺตํ.

[๒๑๘] ยา ปนายํ "เสยฺยถาปิ มหาราชา"ติ อุปมา วุตฺตา. ตตฺถ. อิณํ อาทายาติ วุฑฺฒิยา ธนํ คเหตฺวา. พฺยนฺตีกเรยฺยาติ วิคตนฺตํ กเรยฺย, ยถา เตสํ กากณิกมตฺโตปิ ปริยนฺโต นาม นาวสิสฺสติ, เอวํ กเรยฺย, สพฺพโส ปฏินิยฺยาเทยฺยาติ อตฺโถ. ตโตนิทานนฺติ อานณฺยนิทานํ. ๑- โส หิ "อนโณมฺหี"ติ อาวชฺเชนฺโต พลวปาโมชฺชํ ลภติ, โสมนสฺสํ อธิคจฺฉตีติ, เตน วุตฺตํ "ลเภถ ปาโมชฺชํ, อธิคจฺเฉยฺย โสมนสฺสนฺ"ติ.

[๒๑๙] วิสภาคเวทนุปฺปตฺติยา กกเจเนว จตุอิริยาปถํ ๒- ฉินฺทนฺโต อาพาธตีติ อาพาโธ, สฺวาสฺส อตฺถีติ อาพาธิโก. ตํสมุฏฺฐาเนน ทุกฺเขน ทุกฺขิโต. อธิมตฺตคิลาโนติ พาฬฺหคิลาโน. นจฺฉาเทยฺยาติ อธิมตฺตพฺยาธิปเรตตาย น รุจฺเจยฺย. พลมตฺตาติ พลเมว, พลญฺจสฺส กาเย น ภเวยฺยาติ อตฺโถ. ตโตนิทานนฺติ อาโรคฺยนิทานํ. ตสฺส หิ "อโรโคมฺหี"ติ อาวชฺชยโต ตทุภยํ โหติ. เตน วุตฺตํ "ลเภถ ปาโมชฺชํ, อธิคจฺเฉยฺย โสมนสฺสนฺ"ติ,

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”