ยถา ปน ปิตฺตโรคาตุโร มธุสกฺกราทีสุปิ ทินฺเนสุ ปิตฺตโรคาตุรตาย เตสํ รสํ น วินฺทติ, "ติตฺตกํ ติตฺตกนฺ"ติ อุคฺคิรติเยว, เอวเมว พฺยาปนฺนจิตฺโต หิตกาเมหิ อาจริยุปชฺฌาเยหิ อปฺปมตฺตกมฺปิ โอวทิยมาโน โอวาทํ น คณฺหาติ, "อติวิย ตุเมฺห อุปทฺทเวถา"ติ อาทีนิ วตฺวา วิพฺภมติ. ปิตฺตโรคาตุรตาย โส ปุริโส มธุสกฺกราทิรสํ ๓- วิย โกธาตุรตาย ฌานสุขาทิเภทํ สาสนรสํ น วินฺทตีติ เอวํ โรโค วิย พฺยาปาโท ทฏฺฐพฺโพ.

ยถา ปน นกฺขตฺตทิวเส พนฺธนาคาเร พทฺโธ ปุริโส นกฺขตฺตสฺส เนว อาทึ น มชฺฌํ น ปริโยสานํ ปสฺสติ. โส ทุติยทิวเส มุตฺโต "อโห หิยฺโย นกฺขตฺตํ มนาปํ อโหสิ, ๔- อโห นจฺจํ อโห คีตนฺ"ติ อาทีนิ สุตฺวาปิ ปฏิวจนํ น เทติ. กึ การณา? นกฺขตฺตสฺส อนนุภูตตฺตา, เอวเมว ถีนมิทฺธาภิภูโต ภิกฺขุ วิจิตฺตนเยปิ ธมฺมสฺสวเน ปวตฺตมาเน เนว ตสฺส อาทึ น มชฺฌํ น ปริโยสานํ ชานาติ. โสปิ อุฏฺฐิเต ธมฺมสฺสวเน "อโห ธมฺมสฺสวนํ, อโห การณํ, อโห อุปมา"ติ ธมฺมสฺสวนสฺส วณฺณํ ภาสมานานํ สุตฺวาปิ ปฏิวจนํ น เทติ. กึ การณา? ถีนมิทฺธวเสน ธมฺมกถาย อนนุภูตตฺตา. เอวํ พนฺธนาคารํ วิย ถีนมิทฺธํ ทฏฺฐพฺพํ.

@๓ ฉ.ม. มธุสกฺกราทีนํ ๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ