ยํ ปน ปรินิพฺพานกาเล อภาสิ "หนฺททานิ ภิกฺขเว อามนฺตยามิ โว, วยธมฺมา สงฺขารา, อปฺปมาเทน สมฺปาเทถา"ติ ๒- อิทํ ปจฺฉิมพุทฺธวจนํ. อุภินฺนมนฺตเร ยํ วุตฺตํ, เอตํ มชฺฌิมพุทฺธวจนํ นาม. เอวํ ปฐมมชฺฌิมปจฺฉิม- พุทฺธวจนวเสน ติวิธํ.

กถํ ปิฏกวเสน ติวิธํ? สพฺพมฺปิ เจตํ วินยปิฏกํ สุตฺตนฺตปิฏกํ อภิธมฺมปิฏกนฺติ ติปฺปเภทเมว โหติ. ตตฺถ ปฐมสงฺคีติยํ สงฺคีตญฺจ อนุสงฺคีตญฺจ ๓- สพฺพมฺปิ สโมธาเนตฺวา อุภยานิ ปาติโมกฺขานิ เทฺว วิภงฺคา ทฺวาวีสติ ขนฺธกา โสฬส ปริวาราติ อิทํ วินยปิฏกํ นาม. พฺรหฺมชาลาทิจตุตฺตึสสุตฺตสงฺคโห ทีฆนิกาโย มูลปริยายสุตฺตาทิทิยฑฺฒสตเทฺวสุตฺตสงฺคโห มชฺฌิมนิกาโย โอฆตรณสุตฺตาทิสตฺตสุตฺตสหสฺสสตฺตสตทฺวาสฏฺฐิสุตฺตสงฺคโห สํยุตฺตนิกาโย จิตฺตปริยาทานสุตฺตาทินวสุตฺตสหสฺสปญฺจสตสุตฺตปญฺญาสสุตฺตสงฺโห องฺคุตฺตรนิกาโย ขุทฺทกปาฐธมฺมปทอุทานอิติวุตฺตกสุตฺตนิปาตวิมานวตฺถุเปตวตฺถุเถรคาถา- เถรีคาถาชาตกนิทฺเทสปฏิสมฺภิทามคฺคอปทานพุทฺธวํสจริยาปิฏกวเสน ปณฺณรสปฺปเภโท ขุทฺทกนิกาโยติ อิทํ สุตฺตนฺตปิฏกํ นาม. ธมฺมสงฺคณิ ๔- วิภงฺโค ธาตุกถา ปุคฺคลปญฺญตฺติ กถาวตฺถุ ยมกํ ปฏฺฐานนฺติ อิทํ อภิธมฺมปิฏกํ นาม. ตตฺถ

วิวิธวิเสสนยตฺตา วินยนโต เจว กายวาจานํ

วินยตฺถวิทูหิ อยํ วินโย วินโยติ อกฺขาโต.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”