ยํ เอตฺถ วุฑฺฒิมนฺโต สลกฺขณา ๕- ปูชิตา ปริจฺฉินฺนา

วุตฺตาธิกา จ ธมฺมา อภิธมฺโม เตน อกฺขาโต.

อยํ หิ อภิสทฺโท วุฑฺฒิลกฺขณ ๖- ปูชิตปริจฺฉินฺนาธิเกสุ ทิสุสติ. ตถาเหส "พาฬฺหา เม อาวุโส ทุกฺขา เวทนา อภิกฺกมนฺติ, โน ปฏิกฺกมนฺตี"ติ ๗- อาทีสุ วุฑฺฒิยํ อาคโต. "ยา ตา รตฺติโย อภิญฺญาตา อภิลกฺขิตา"ติ ๘- อาทีสุ ลกฺขเณ ๙- "ราชาภิราชา มนุชินฺโท"ติ ๑๐- อาทีสุ ปูชิเต. "ปฏิพโล ... วิเนตุํ อภิธมฺเม อภิวินเย"ติ ๑๑- อาทีสุ ปริจฺฉินฺเน. อญฺญมญฺญสงฺกรณวิรหิเต ธมฺเม จ วินเย จาติ วุตฺตํ โหติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”