@๔ ม.มู. ๑๒/๑๖๑/๑๒๕ ๕ วิ.จูฬ. ๖/๒๐๔/๒๓๗,

@ ขุ. วิมาน. ๒๖/๖๕๗/๖๓ ๖ สี. อนุสฺสุกฺโก, ฉ.ม.อนุยุตฺโต

เสยฺยถีทนฺติ นิปาโต, ตสฺส เจตานิ กตมานีติ อตฺโถ. จกฺกรตนนฺติอาทีสุ จกฺกญฺจ ตํ รติชนนฏฺเฐน รตนญฺจาติ จกฺกรตนํ. เอส นโย สพฺพตฺถ. อิเมสุ ปน รตเนสุ อยํ จกฺกวตฺติราชา จกฺกรตเนน อชิตํ ชินาติ, หตฺถิอสฺสรตเนหิ วิชิเต ยถาสุขํ อนุจรติ, ๑- ปริณายกรตเนน วิชิตมนุรกฺขติ, อวเสเสหิ อุปโภคสุขมนุภวติ. ปฐเมน จสฺส อุสฺสาหสตฺติโยโค, ปจฺฉิเมน มนฺตสตฺติโยโค, คหปติหตฺถิอสฺสรตเนหิ ปภุสตฺติโยโค สุปริปุณฺโณ โหติ, อิตฺถีมณิรตเนหิ ติวิธสตฺติโยคผลํ. โส อิตฺถีมณิรตเนหิ โภคสุขมนุภวติ, เสเสหิ อิสฺสริยสุขํ. วิเสสโต จสฺส ปุริมานิ ตีณิ อโทสกุสลมูลชนิตกมฺมานุภาเวน สมฺปชฺชนฺติ, มชฺฌิมานิ อโลภกุสลมูลชนิตกมฺมานุภาเวน, ปจฺฉิมเมกํ อโมหกุสลมูลชนิตกมฺมานุภาเวนาติ เวทิตพฺพํ. อยเมตฺถ สงฺเขโป. วิตฺถาโร ปน โพชฺฌงฺคสํยุตฺเต ๒- รตนสุตฺตสฺส ๒- อุปเทสโต คเหตพฺโพ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อัมพัฏฐสูตร”