[๒๖๙] อถโข ภควาติ อถโข ภควา "สเจ อิเม มาณวกา เอตฺถ นิสินฺนา เอวํ อุจฺจาสทฺทํ กริสฺสนฺติ, อยํ กถา ปริโยสานํ น คมิสฺสติ. หนฺท เน นิสฺสทฺเท กตฺวา อมฺพฏฺเฐเนว สทฺธึ กเถมี"ติ เต มาณวเก เอตทโวจ. ตตฺถ มนฺตโวหติ มนฺตยถ. มยา สทฺธึ ปฏิมนฺเตตูติ มยา สห กเถตุ. เอวํ วุตฺเต มาณวกา จินฺตยึสุ "อมฺพฏฺโฐ ตาว `ทาสีปุตฺโตสี'ติ วุตฺเต ปุน สีสํ อุกฺขิปิตุํ นาสิกฺขิ, อยํ โข ชาติ นาม ทุชฺชานา, สเจ อญฺญํปิ กิญฺจิ สมโณ โคตโม `ตฺวํ ทาโส'ติ วกฺขติ, โก เตน สทฺธึ อฏฺฏํ กริสฺสติ. อมฺพฏฺโฐ อตฺตนา พทฺธํ ปุฏกํ อตฺตนาว โมเจตู"ติ อตฺตานํ ปริโมเจตฺวา ตสฺเสว อุปริ ขิปนฺตา "สุชาโต จ โภ โคตมา"ติ อาทิมาหํสุ.

[๒๗๐] สหธมฺมิโกติ สเหตุโก สการโณ. อกามาปิ พฺยากาตพฺโพติ อตฺตนา อนิจฺฉนฺเตนปิ พฺยากริตพฺโพ, อวสฺสํ วิสฺสชฺเชตพฺโพติ อตฺโถ. อญฺเญน วา อญฺญํ ปฏิจริสฺสสีติ อญฺเญน วจเนน อญฺญํ วจนํ ปฏิจริสฺสสิ อชฺโฌตฺถริสฺสสิ, ปฏิจฺฉาเทสฺสสีติ อตฺโถ. โย หิ "กึ โคตฺโต ตฺวนฺ"ติ เอวํ ปุฏฺโฐ "อหํ ตโย เวเท ชานามี"ติ อาทีนิ วทติ, อยํ อญฺเญน อญฺญํ ปฏิจรติ นาม. ปกฺกมิสฺสสิ วาติ ปุจฺฉิตํ ปญฺหํ ชานนฺโตว อกเถตุกามตาย อุฏฺฐายาสนา คมิสฺสสิ ๒- วา

ตุณฺหี อโหสีติ สมโณ โคตโม มํ สามํเยว ทาสีปุตฺตภาวํ กถาเปตุกาโม, สามํ กถิเต จ ทาโส นาม ชาโตเยว โหติ. อยํ ปน ทฺวิกฺขตฺตุํ โจเทตฺวา ตุณฺหี ภวิสฺสติ, ตโต อหํ ปริวตฺติตฺวา ปกฺกมิสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ตุณฺหี อโหสิ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อัมพัฏฐสูตร”