[๓๐๙] เจตสา เจโตปริวิตกฺกนฺติ ภควา "อยํ พฺราหฺมโณ อาคตกาลโต ปฏฺฐาย อโธมุโข ถทฺธคตฺโต กึ จินฺตยมาโน นิสินฺโน, กึ นุโข จินฺเตตี"ติ อาวชฺเชนฺโต ๑- อตฺตโน เจตสา ตสฺส จิตฺตํ อญฺญาสิ. เตน วุตฺตํ "เจตสา เจโตปริวิตกฺกมญฺญายา"ติ. วิหญฺญตีติ วิฆาตํ อาปชฺชติ.

[๓๑๑] อนุวิโลเกตฺวา ปริสนฺติ ภควตา ๒- สกสมเย ปณฺหาปุจฺฉเนน อุทเก นิยฺยมาโน ๓- อุกฺขิปิตฺวา ถเล ฐปิโต วิย สมปสฺสทฺธกายจิตฺโต ๔- หุตฺวา ปริสสงฺคณฺหณตฺถํปิ ทิฏฺฐิสญฺชาเนเนว "อุปธาเรนฺตุ เม ภวนฺโต วจนนฺ"ติ วทนฺโต วิย อนุวิโลเกตฺวา ปริสํ ภควนฺตํ เอตทโวจ. สุชํ ปคฺคณฺหนฺตานนฺติ ยญฺญยชนตฺถาย สุชํ ปคฺคณฺหนฺเตสุ พฺราหฺมเณสุ ปฐโม วา ทุติโย วาติ อตฺโถ. สุชาย ทิยฺยมานํ มหายาคํ ปฏิคฺคณฺหนฺตานนฺติ โปราณา. อิติ พฺราหฺมโณ สกสมยวเสน สมฺมเทว ปญฺหํ วิสฺสชฺเชสิ. ภควา ปน วิเสสโต อุตฺตมพฺราหฺมณสฺส ทสฺสนตฺถํ "อิเมสํ ปนา"ติ อาทิมาห.

[๓๑๓] เอตทโวจุนฺติ สเจ ชาติวณฺณมนฺตสมฺปนฺโน พฺราหฺมโณ น โหติ, อถ โก จรหิ โลเก พฺราหฺมโณ ภวิสฺสติ. นาเสติ โน อยํ โสณทณฺโฑ, หนฺทสฺส วาทํ ปฏิกฺขิปามาติ จินฺเตตฺวา เอตทโวจุํ. อปวทตีติ ปฏิกฺขิปติ. อนุปกฺขนฺทตีติ อนุปวิสติ. อิทํ "สเจ ตฺวํ ปสาทวเสน สมณํ โคตมํ สรณํ คนฺตุกาโม คจฺฉ, มา พฺราหฺมณสมยํ ภินฺที"ติ อธิปฺปาเยน อาหํสุ.