@๓ ฉ.ม. มียมาโน, สี. มิยฺยมาโน ๔ ก. ปสฺสทฺธกายจิตฺโต
[๓๑๔] เอตทโวจาติ อิเมสุ พฺราหฺมเณสุ เอวํ เอกปฺปหาเรเนว วิรวนฺเตสุ "อยํ กถา ปริโยสานํ น คมิสฺสติ, หนฺท เน นิสฺสทฺเท กตฺวา โสณทณฺเฑเนว สทฺธึ กเถมี"ติ จินฺเตตฺวา เอตํ "สเจ โข ตุมฺหากนฺ"ติ อาทิกํ วจนมโวจ.
[๓๑๕-๓๑๖] สหธมฺเมนาติ สการเณน. ๑- สมสโมติ ฐเปตฺวา เอกเทสสมตฺตํ สมภาเวน สโม, สพฺพากาเรน สโมติ อตฺโถ. อหมสฺส มาตาปิตโร ชานามีติ ภคินิยา ปุตฺตสฺส มาตาปิตโร กึ น ชานิสฺสติ, กุลโกฏิปริทีปนํ สนฺธาเยว วทติ. มุสาปิ ภาเสยฺยาติ อตฺถภญฺชกํ มุสาวาทํ กเถยฺย. กึ วณฺโณ กริสฺสตีติ อพฺภนฺตเร คุเณ อสติ กึ กริสฺสติ, กิมสฺส พราหฺมณภาวํ รกฺขิตุํ สกฺขิสฺสตีติ อตฺโถ. อถาปิ สิยา ปุน "ปกติสีเล ฐิตสฺส พฺราหฺมณภาวํ สาเธตี"ติ เอวํปิ สีลเมว สาเธสฺสติ, ตสฺมึ หิสฺส อสติ พฺราหฺมณภาโว นาโหสีติ สมฺโมหมตฺตํ วณฺณาทโย. อิทํ ปน สุตฺวา เต พฺราหฺมณา "สภาวํ อาจริโย อาห, อการณาว มยํ อุชฺฌายิมฺหา"ติ ตุณฺหี อเหสุํ.
สีลปญฺญากถาวณฺณนา