อิทานิ ยสฺมา เอเตสุ ปิฏเกสุ ยํ ยํ ธมฺมชาตํ วา อตฺถชาตํ วา ยา จายํ ยถา ยถา ญาเปตพฺโพ อตฺโถ โสตูนํ ญาณสฺส อภิมุโข โหติ, ตถา ตถา ตทตฺถโชติกา เทสนา, โย เจตฺถ อวิปรีตาวโพธสงฺขาโต ปฏิเวโธ, เตสํ เตสํ วา ธมฺมานํ ปฏิวิชฺฌิตพฺโพ สลกฺขณสงฺขาโต อวิปรีตสภาโว. สพฺพเมตํ อนุปจิตกุสลสมฺภาเรหิ ทุปฺปญฺเญหิ สสาทีหิ วิย มหาสมุทฺโท ทุกฺโขคาฬฺหํ อลพฺภเนยฺยปฺปติฏฺฐํ จ, ตสฺมา คมฺภีรํ. เอวํปิ เอกเมกสฺมึ เอตฺถ จตุพฺพิโธปิ คมฺภีรภาโว เวทิตพฺโพ. เอตฺตาวตา จ:-

เทสนาสาสนกถา เภทนฺเตสุ ยถารหํ

สิกฺขาปฺปหานคมฺภีร- ภาวญฺจ ปริทีปเยติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”