@๓ ฉ.ม. อกตฺวา ๔-๔ ฉ.ม. สูปฏฺฐิตา

เทฺวปพฺพชิตวตฺถุวณฺณนา

[๓๗๖-๓๗๗] เอกมิทาหนฺติ อิทํ กสฺมา อารทฺธํ? อยํ กิร ราชา "รูปํ อตฺตา"ติ เอวํลทฺธิโก, เตนสฺส เทสนาย จิตฺตํ นาธิมุจฺจติ. อถ ภควตา ตสฺส ลทฺธิยา อาวิกรณตฺถํ เอกํ การณํ อาหริตุํ อิทมารทฺธํ. ตตฺรายํ สงฺเขปตฺโถ:- อหํ เอกํ สมยํ โฆสิตาราเม วิหรามิ, ตตฺร วสนฺตํ มํ เต เทฺว ปพฺพชิตา เอวํ ปุจฺฉึสุ. อถาหํ เตสํ พุทฺธุปฺปาทํ ทสฺเสตฺวา ตนฺติธมฺมํ นาม กเถนฺโต อิทมโวจํ "อาวุโส สทฺธาสมฺปนฺโน นาม กุลปุตฺโต เอวรูปสฺส สตฺถุสาสเน ปพฺพชิโต เอวํ ติวิธํ สีลํ ปูเรตฺวา ปฐมชฺฌานาทีนิ ปตฺวา ฐิโต ตํ ชีวนฺ'ติ อาทีนิ วเทยฺย, ยุตฺตํ นุ โข เอตมสฺสา"ติ. ตโต เตหิ "ยุตฺตนฺติ วุตฺเต "อหํ โข ปเนตํ อาวุโส เอวํ ชานามิ, เอวํ ปสฺสามิ อถ จ ปนาหํ น วทามี"ติ ตํ วาทํ ปฏิกฺขิปิตฺวา อุตฺตรึ ๑- ขีณาสวํ ทสฺเสตฺวา "อิมสฺส เอวํ วตฺตุํ น ยุตฺตนฺ"ติ อโวจํ. เต มม วจนํ สุตฺวา อตฺตมนา อเหสุนฺติ. เอวํ วุตฺเต โสปิ อตฺตมโน อโหสิ. เตนาห "อิทมโวจ ภควา. อตฺตมโน โอฏฺฐทฺโธ ลิจฺฉวิ ภควโต ภาสิตํ อภินนฺที"ติ.