@๓ สี. อนนฺตรรฏฺฐํ ปุตฺตํ ฉฑฺเฑตฺวา อคมาสิ, มาตา นิวตฺติตฺวา ตํ คเหตฺวา คตา, เต เอกํ โคปาลกคามํ ปวิสึสุ. โคปาลเกน ๑- จ ตทา พหุปายาโส ปฏิยตฺโต โหติ, เต ตโต ปายาสํ ลภิตฺวา ภุญฺชึสุ. อถ โส ปุริโส พลวปายาสํ ภุตฺโต ชีราเปตุํ อสกฺโกนฺโต รตฺติภาเค กาลํ กตฺวา ตตฺเถว สุนขิยา กุจฺฉิสฺมึ ปฏิสนฺธึ คเหตฺวา กุกฺกุโร ชาโต, โส โคปาลกสฺส ปิโย อโหสิ. โคปาลโก จ ปจฺเจกพุทฺธํ อุปฏฺฐาสิ ๒- ปจฺเจกพุทฺโธปิ ภตฺตกิจฺจกาเล ๓- กุกฺกุรสฺส เอเกกํ ปิณฺฑํ เทติ, โส ปจฺเจกพุทฺเธ สิเนหํ อุปฺปาเทตฺวา โคปาลเกน สทฺธึ ปณฺณสาลํปิ คจฺฉติ. โส โคปาลเก อสนฺนิหิเต ภตฺตเวลายํ สยเมว คนฺตฺวา เวลาโรจนตฺถํ ปณฺณสาลทฺวาเร ภุสฺสติ, อนฺตรามคฺเคปิ จณฺฑมิเค ทิสฺวา ภุสฺสิตฺวา ปลาเปติ. โส ปจฺเจกพุทฺเธ มุทุเกน จิตฺเตน กาลํ กตฺวา เทวโลเก นิพฺพตฺติ. ตตฺรสฺส "โฆสกเทวปุตฺโต" เตฺวว นามํ อโหสิ.

โส เทวโลกโต จวิตฺวา โกสมฺพิยํ เอกสฺมึ กุลเฆเร นิพฺพตฺติ. ตํ อปุตฺตโก เสฏฺฐี ตสฺส มาตาปิตูนํ ธนํ ทตฺวา ปุตฺตํ กตฺวา อคฺคเหสิ. อถ โส อตฺตโน ปุตฺเต ชาเต สตฺตกฺขตฺตุํ ฆาตาเปตุํ อุปกฺกมิ. โส ปุญฺญวนฺตตาย สตฺตสุปิ ฐาเนสุ มรณํ อปฺปตฺวา อวสาเน เอกาย เสฏฺฐิธีตาย เวยฺยตฺติเยน ลทฺธชีวิโต. ๔- อปรภาเค ปิตุ อจฺจเยน เสฏฺฐิฏฺฐานํ ปตฺวา โฆสิตเสฏฺฐี นาม ชาโต. อญฺเญปิ จ โกสมฺพิยํ กุกฺกุฏฺเสฏฺฐี ปาวาริกเสฏฺฐีติ เทฺว เสฏฺฐิโน อตฺถิ, อิมินา สทฺธึ ตโย อเหสุํ.

เตน จ สมเยน หิมวนฺตโต ปญฺจสตา ตาปสา สรีรสนฺตปฺปนตฺถํ อนฺตรนฺตรา โกสมฺพึ อาคจฺฉนฺติ, ๕- เตสํ เอเต ตโย เสฏฺฐี อตฺตโน อตฺตโน อุยฺยาเนสุ ปณฺณกุฏิโย กตฺวา อุปฏฺฐานํ กโรนฺติ. อเถกทิวสํ เต ตาปสา หิมวนฺตโต อาคจฺฉนฺตา มหากนฺตาเร ตสิตา กิลนฺตา เอกํ มหนฺตํ วฏรุกฺขํ ปตฺวา ๖- ตตฺถ อธิวฏฺฐาย เทวตาย สนฺติกา สงฺคหํ ปจฺจาสึสนฺตา นิสีทึสุ. เทวตา สพฺพาลงฺการวิภูสิตํ หตฺถํ ปสาเรตฺวา เตสํ ปานียปานกาทีนิ ๗- ทตฺวา กิลมถํ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ชาลิยสูตร”