ติตฺถิยปริวาสกถาวณฺณนา

[๔๐๔] อิติ ภควา "สีหนาทํ โข สมโณ โคตโม นทติ, ตญฺจ โข สุญฺญาคาเร นทตี"ติ เอวํ วาทานุวาทํ ๑- ปฏิเสเธตฺวา อิทานิ ปริสติ นทิตปุพฺพํ ปุน สีหนาทํ ทสฺเสนฺโต "เอกมิทาหนฺ"ติ อาทิมาห.

ตตฺถ ตตฺร มํ อญฺญตโร เต สพฺรหฺมจารีติ ๒- ตตฺร ราชคเห คิชฺฌกูเฏ ปพฺพเต วิหรนฺตํ มํ อญฺญตโร ตว สพฺรหฺมจารี ๓- นิโคฺรโธ นาม ปริพฺพาชโก. อธิชิคุจฺเฉติ วิริเยน ปาปชิคุจฺฉนาธิกาเร ปญฺหํ ปุจฺฉิ. อิทํ ยํ ตํ ภควา คิชฺฌกูเฏ มหาวิหาเร นิสินฺโน อุทุมฺพริกาย เทวิยา อุยฺยาเน นิสินฺนสฺส นิโคฺรธสฺส จ ปริพฺพาชกสฺส สนฺธานสฺส จ อุปาสกสฺส ทิพฺพาย โสตธาตุยา กถาสลฺลาปํ สุตฺวา อากาเสนาคนฺตฺวา เตสํ สนฺติเก ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิตฺวา นิโคฺรเธน อธิเชคุจฺเฉ ปุฏฺฐปญฺหํ วิสฺสชฺเชสิ, ตํ สนฺธาย วุตฺตํ. ปรํ วิย มตฺตายาติ ปรมาย มตฺตาย, อติมหนฺเตเนว ปมาเณนาติ อตฺโถ. โก หิ ภนฺเตติ ฐเปตฺวา อนฺธพาลํ ทิฏฺฐิคติกํ อญฺโญ ปณฺฑิตชาติโก "โก นาม ภควโต ธมฺมํ สุตฺวา น อตฺตมโน อสฺสา"ติ วทติ. ลเภยฺยาหนฺติ อิทํ โส "จิรํ วต เม อนิยฺยานิกปกฺเข โยเชตฺวา อตฺตา กิลมิโต, `สุกฺขนทีตีเร นฺหายิสฺสามี'ติ สมฺปริวตฺเตนฺเตน วิย ถุเส โกฏฺเฏนฺเตน วิย น โกจิ อตฺโถ นิปฺผาทิโต. หนฺทาหํ อตฺตานํ โยเค โยเชสฺสามี"ติ จินฺเตนฺโต ๔- อาห.