ตเตฺรกจฺเจติ เตสุ เอกจฺเจ. ปุริโม เจตฺถ ยฺวายํ พาหิเร ติตฺถายตเน ปพฺพชิโต จิตฺตปฺปวตฺติยํ โทสํ ทิสฺวา "อจิตฺตกภาโว สนฺโต"ติ สมาปตฺตึ ภาเวตฺวา อิโต จุโต ปญฺจกปฺปสตานิ อสญฺญีภเว ฐตฺวา ๒- ปุน อิธ อุปฺปชฺชติ, ตสฺส สญฺญุปฺปาเท จ นิโรเธ จ เหตุํ อปสฺสนฺโต "อเหตู อปจฺจยา"ติ อาห.

ทุติโย ตํ นิเสเธตฺวา มิคสิงฺคตาปสสฺส อสญฺญิกภาวํ คเหตฺวา "อุเปติปิ อเปติปี"ติ อาห. มิคสิงฺคตาปโส กิร ตตฺตตโป ๓- โฆรตโป ปรมาธิตินฺทฺริโย ๔- อโหสิ. ตสฺส สีลเตเชน สกฺกวิมานํ อุณฺหมโหสิ. สกฺโก เทวราชา "สกฺกฏฺฐานํ นุ โข ตาปโส ปตฺเถตี"ติ อลมฺพุสํ นาม เทวกญฺญํ "ตาปสสฺส ตปํ ภินฺทิตฺวา เอหี"ติ เปเสสิ. สา ตตฺถ คตา. ตาปโส ปฐมทิวเส ตํ ทิสฺวาว ปลายิตฺวา ปณฺณสาลํ ปาวิสิ. ทุติยทิวเส กามจฺฉนฺทนีวรเณน ลคฺโค ๕- ตํ หตฺเถว ๖- อคฺคเหสิ, โส เตน ทิพฺพผสฺเสน ผุฏฺโฐ วิสญฺญี หุตฺวา ติณฺณํ สํวจฺฉรานํ อจฺจเยน สญฺญํ ปฏิลภติ. ตํ ทิสฺวา ๗- โส ทิฏฺฐิคติโก "ติณฺณํ สํวจฺฉรานํ อจฺจเยน นิโรธา วุฏฺฐิโต"ติ มญฺญมาโน เอวมาห.

ตติโย ตํ นิเสเธตฺวา อาถพฺพณปโยคํ สนฺธาย "อุปกฑฺฒนฺติปิ อปกฑฺฒนฺติปี"ติ อาห. อาถพฺพณิกา กิร อาถพฺพณํ ปโยเชตฺวา สตฺตํ สีสจฺฉินฺนํ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โปฏฐปาทสูตร”