ตตฺถ อโห นูนาติ อนุสฺสรณตฺเถ นปาตทฺวยํ, เตน ตสฺส ภควนฺตํ อนุสฺสรนฺตสฺส เอตทโหสิ "อโห นูน ภควา, อโห นูน สุคโต"ติ. โย อิเมสนฺติ โย เอเตสํ นิโรธธมฺมานํ สุกุสโล นิปุโณ เฉโก, โส ภควา อโห นูน กเถยฺย, โส สุคโต อโห นูน กเถยฺยาติ อยเมตฺถาธิปฺปาโย. ปกตญฺญูติ จิณฺณวสิตาย ปกตึ สภาวํ ชานาตีติ ปกตญฺญู. กถํ นุ โขติ อิทํ ปริพฺพาชโก "มยํ ภควา น ชานาม, ตุเมฺห ชานาถ, กเถถ โน"ติ อายาจนฺโต วทติ.

อเหตุกสญฺญุปฺปาทนิโรธกถาวณฺณนา

[๔๑๒] อถ ภควา กเถนฺโต "ตตฺร โปฏฺฐปาทา"ติอาทิมาห. ตตฺถ ตตฺราติ เตสุ สมณพฺราหฺมเณสุ. อาทิโตว เตสํ อปรทฺธนฺติ เตสํ อาทิมฺหิเยว วิรทฺธํ, ฆรมชฺเฌเยว ปกฺขลิตาติ ทีเปติ. สเหตู สปฺปจฺจยาติ เอตฺถ เหตุปิ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โปฏฐปาทสูตร”