[๔๑๔] ยสฺมา ปน อฏฺฐมาย สมาปตฺติยา ๑- องฺคโต สมฺมสนํ พุทฺธานํเยว โหติ, สาวเกสุ สาริปุตฺตสทิสานํ นตฺถิ, กลาปโต สมฺมสนํเยว ปน สาวกานํ โหติ, อิทญฺจ "สญฺญา สญฺญา"ติ เอวํ องฺคโต สมฺมสนํ อุทฺธฏํ, ตสฺมา อากิญฺจญฺญายตนปรมํเยว สญฺญํ ทสฺเสตฺวา ปุน ตเทว สญฺญคฺคนฺติ ทสฺเสตุํ "ยโต โข โปฏฺฐปาท ภิกฺขุ ฯเปฯ สญฺญคฺคํ ผุสตี"ติ อาห.

ตตฺถ ยโต โข โปฏฺฐปาท ภิกฺขูติ โย นาม โปฏฺฐปาท ภิกฺขุ. อิธ สสญฺญี โหตีติ อิธ สาสเน สกสญฺญี โหติ, อยเมว วา ปาโฐ, อตฺตโน ปฐมชฺฌานสญฺญาย สญฺญวา โหตีติ อตฺโถ. โส ตโต อมุตฺร ตโต อมุตฺราติ โส ภิกฺขุ ตโต ปฐมชฺฌานโต อมุตฺร ทุติยชฺฌาเน, ตโตปิ อมุตฺร ตติยชฺฌาเนติ เอวํ ตาย ตาย ฌานสญฺญาย สกสญฺญี สกสญฺญี หุตฺวา อนุปุพฺเพน สญฺญคฺคํ ผุสติ. สญฺญคฺคนฺติ อากิญฺจญฺญายตนํ วุจฺจติ. กสฺมา? โลกิยานํ กิจฺจการิกสมาปตฺตีนํ ๒- อคฺคตฺตา. อากิญฺจญฺญายตนสมาปตฺติยํ หิ ฐตฺวา เนวสญฺญานาสญฺญายตนํปิ นิโรธํปิ สมาปชฺชนฺติ. อิติ สา โลกิยานํ กิจฺจการิกสมาปตฺตีนํ ๒- อคฺคตฺตา สญฺญคฺคนฺติ วุจฺจติ, ตํ ผุสติ ปาปุณาตีติ อตฺโถ.

อิทานิ อภิสญฺญานิโรธํ ทสฺเสตุํ "ตสฺส สญฺญคฺเค ฐิตสฺสา"ติอาทิมาห. ตตฺถ เจเตยฺยํ อภิสงฺขเรยฺยนฺติ ปททฺวเย จ ฌานํ สมาปชฺชนฺโต เจเตติ นาม, ปุนปฺปุนํ กปฺเปตีติ อตฺโถ. อุปริสมาปตฺติอตฺถาย นิกฺกนฺตึ กุรุมาโน อภิสงฺขโรติ นาม. อิมา จ เม สญฺญา นิรุชฺเฌยฺยุนฺติ อิมา อากิญฺจญฺญายตนสญฺญา นิรุชฺเฌยฺยุํ. อญฺญา จ โอฬาริกาติ อญฺญา จ โอฬาริกา ภวงฺคสญฺญา อุปฺปชฺเชยฺยุํ. โส น เจว เจเตติ น จ อภิสงฺขโรตีติ เอตฺถ กามญฺเจส เจเตนฺโตว น เจเตติ, อภิสงฺขโรนฺโตว นาภิสงฺขโรติ. อิมสฺส ภิกฺขุโน อากิญฺจญฺญายตนโต วุฏฺฐาย เนวสญฺญานาสญฺญายตนํ สมาปชฺชิตฺวา "เอกํ เทฺว จิตฺตวาเร

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โปฏฐปาทสูตร”