[๔๑๕] อถ ปริพฺพาชโก "ภควตา `อากิญฺจญฺญายตนํ สญฺญคฺคนฺ'ติ วุตฺตํ, เอตเทว นุโข สญฺญคฺคํ, อุทาหุ อวเสสสมาปตฺตีสุปิ สญฺญคฺคํ อตฺถี"ติ จินฺเตตฺวา ตมตฺถํ ปุจฺฉนฺโต "เอกญฺเญว นุโข"ติอาทิมาห. ภควาปิ ตสฺส วิสฺสชฺเชสิ. ตตฺถ ปุถูปีติ พหูนิปิ. ยถา ยถา โข โปฏฺฐปาท นิโรธํ ผุสตีติ ปฐวีกสิณาทีสุ เยน เยน กสิเณน, ปฐมชฺฌานาทีนํ วา เยน เยน ฌาเนน. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- สเจ หิ ปฐวีกสิเณน การณภูเตน ๑- ปฐวีกสิณสมาปตฺตึ เอกวารํ สมาปชฺชนฺโต ปุริมสญฺญานิโรธํ ผุสติ เอกํ สญฺญคฺคํ, อถ เทฺว วาเร, ตโย วาเร, วารสตํ, วารสหสฺสํ, วารสตสหสฺสํ วา สมาปชฺชนฺโต ปุริมสญฺญานิโรธํ ผุสติ, สตสหสฺสํ สญฺญคฺคานิ. เอเสว นโย เสสกสิเณสุ. ฌาเนสุปิ สเจ ปฐมชฺฌาเนน การณภูเตน ๑- เอกวารํ ปุริมสญฺญานิโรธํ ผุสติ เอกํ สญฺญคฺคํ. อถ เทฺว วาเร, ตโย วาเร, วารสตํ, วารสหสฺสํ, วารสตสหสฺสํ วา สมาปชฺชนฺโต ๒- ปุริมสญฺญานิโรธํ ผุสติ, สตสหสฺสํ สญฺญคฺคานิ. เอส นโย เสสฌานสมาปตฺตีสุปิ. อิติ เอกวารํ สมาปชฺชนวเสน วา สพฺพมฺปิ สญฺชานนลกฺขเณน สงฺคเหตฺวา วา เอกํ สญฺญคฺคํ โหติ, อปราปรํ สมาปชฺชนวเสน พหูนิ.

[๔๑๖] สญฺญา นุโข ภนฺเตติ ภนฺเต นิโรธสมาปชฺชนกสฺส ภิกฺขุโน สญฺญา นุโข ปฐมํ อุปฺปชฺชตีติ ปุจฺฉติ. ตสฺสภควา "สญฺญา โข โปฏฺฐปาทา"ติ พฺยากาสิ. ตตฺถ สญฺญาติ ฌานสญฺญา. ญาณนฺติ วิปสฺสนาญาณํ. อปโร นโย, สญฺญาติ วิปสฺสนา. ๓- ญาณนฺติ มคฺคญาณํ. อปโร นโย, สญฺญาติ มคฺคสญฺญา. ญาณนฺติ ผลญาณํ.

ติปิฏกมหาสิวตฺเถโร ปนาห:- กึ อิเม ภิกฺขู ภณนฺติ, โปฏฺฐปาโท เหฏฺฐา ภควนฺตํ นิโรธํ ปุจฺฉิ. อิทานิ นิโรธา วุฏฺฐานํ ปุจฺฉนฺโต "ภควา นิโรธา วุฏฺฐหนฺตสฺส กึ ปฐมํ อรหตฺตผลสญฺญา อุปฺปชฺชติ, อุทาหุ ปจฺจเวกฺขณญาณนฺ"ติ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โปฏฐปาทสูตร”