อุปฏฺฐาโก สนฺติกาวจโรติ อุปฏฺฐาโก หุตฺวา สนฺติกาวจโร, น รนฺธคเวสี น วีมํสนาธิปฺปาโย. สมีปจารีติ อิทํ ปุริมปทสฺส เววจนํ. เยสํ โส ภวํ โคตโมติ กสฺมา ปุจฺฉติ? ตสฺส กิร เอวํ อโหสิ "เยสุ ธมฺเมสุ ภวํ โคตโม อิมํ โลกํ ปติฏฺฐเปสิ, ๓- เต ตสฺส อจฺจเยน นฏฺฐา นุ โข, ธรนฺติ นุ โข, สเจ ธรนฺติ, อานนฺโท ชานิสฺสติ, หนฺท นํ ปุจฺฉามี"ติ ตสฺมา ปุจฺฉติ. ๔-

[๔๔๙] อถสฺส เถโร ตีณิ ปิฏกานิ ตีหิ ขนฺเธหิ สงฺคเหตฺวา ทสฺเสนฺโต "ติณฺณํ โข"ติ อาทิมาห. มาณโว สงฺขิตฺเตน กถิตํ อสลฺลกฺเขนฺโต "วิตฺถารโต ปุจฺฉิสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา "กตเมสํ ติณฺณนฺ"ติ อาทิมาห. ๕-

สีลกฺขนฺธวณฺณนา

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สุภสูตร”