กสฺมา ปเนตฺถ ยถา อภิธมฺเม "ยสฺมึ สมเย กามาวจรนฺ"ติ ๖- จ อิโต อญฺเญสุ จ สุตฺตปเทสุ "ยสฺมึ สมเย ภิกฺขเว ภิกฺขุ วิวิจฺเจว กาเมหี"ติ ๗- จ ภุมฺมวจนนิทฺเทโส กโต, วินเย จ "เตน สมเยน พุทฺโธ ภควา"ติ ๘- กรณวจเนน, ตถา อกตฺวา "เอกํ สมยนฺติ อุปโยควจนนิทฺเทโส กโตติ? ตตฺถ ตถา, อิธ จ

@วิตกฺกสณฺฐานสุตฺต ๓ ขุ.ป. ๓๑/๔๕,๔๖ (ส,) ๔ ม. คพฺภโวกฺกนฺติสมโย

@๕ ม. ปกาสิตา ๖ อภิ. ธ. ๑/๑ จิตฺตุปฺปาทกณฺฑ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”