@๗ อง. จตุกฺก. ๒๑/๒๐๐-เปมสุตฺต ๘ วินย. ๑/๑ เวรญฺชกณฺฑ ฯเป.ฯ อญฺญถา อตฺถสมฺภวโต. ตตฺถ หิ อภิธมฺเม, อิโต อญฺเญสุ สุตฺตปเทสุ จ อธิกรณตฺโถ, ภาเวน ภาวลกฺขณตฺโถ จ สมฺภวติ. อธิกรณํ หิ กาลตฺโถ, สมูหตฺโถ จ สมโย, ตตฺถ ตตฺถ วุตฺตานํ ผสฺสาทิธมฺมานํ ขณสมวายเหตุสงฺขาตสฺส จ สมยสฺส ภาเวน เตสํ ภาโว ลกฺขียติ, ตสฺมา ตทตฺถโชตนตฺถํ ตตฺถ ภุมฺมวจนนิทฺเทโส ๑- กโต.

วินเย จ เหตุอตฺโถ กรณตฺโถ จ สมฺภวติ. โย หิ โส สิกฺขาปทปญฺญตฺติสมโย สารีปุตฺตาทีหิปิ ทุวิญฺเญยฺโย ๒-, เตน สมเยน เหตุภูเตน กรณภูเตน จ สิกฺขาปทานิ ปญฺญาปยนฺโต สิกฺขาปทปญฺญตฺติเหตุญฺจ อเวกฺขมาโน ๓- ภควา ตตฺถ ตตฺถ วิหาสิ, ตสฺมา ตทตฺถโชตนตฺถํ ตตฺถ กรณวจนนิทฺเทโส กโต.

อิธ ปน อญฺญสฺมึ จ เอวํชาติเก อจฺจนฺตสํโยคตฺโถ สมฺภวติ. ยํ หิ สมยํ ภควา อิมํ, อญฺญํ วา สุตฺตนฺตํ เทเสสิ, อจฺจนฺตเมว ตํ สมยํ กรุณาวิหาเรน วิหาสิ ตสฺมา ตทตฺถโชตนตฺถํ อิธ อุปโยควจนนิทฺเทโส กโตติ. เตเนตํ วุจฺจติ:-

"ตํ ตํ อตฺถมเวกฺขิตฺวา ๔- ภุมฺเมน กรเณน จ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”