@๔ ฉ.ม. อตฺถมเปกฺขิตฺวา ๕ ฉ.ม.อิ. อญฺญตฺร ๖ ก. สี.ม.ตํ

อิมิสฺสา คาถาย วเสนสฺส ปทสฺส วิตฺถารโต อตฺโถ ๑- เวทิตพฺโพ. โส จ วิสุทฺธิมคฺเค พุทฺธานุสฺสตินิทฺเทเส วุตฺโตเยว.

เอตฺตาวตา เจตฺถ "เอวมฺเม สุตนฺ"ติ วจเนน ยถาสุตํ ธมฺมํ เทเสนฺโต ภควโต ธมฺมกายํ ๒- ปจฺจกฺขํ กโรติ. เตน "นยิทํ อติกฺกนฺตสตฺถุกํ ปาวจนํ, อยํ โว สตฺถา"ติ สตฺถุ อทสฺสเนน อุกฺกณฺฐิตํ ชนํ สมสฺสาเสติ. "เอกํ สมยํ ภควา"ติ วจเนน ตสฺมึ สมเย ภควโต อวิชฺชมานภาวํ ทสฺเสนฺโต รูปกายปรินิพฺพานํ สาเธติ. เตน "เอวํวิธสฺส นาม อริยธมฺมสฺส เทเสตา ๓- ทสพลธโร วชิรสงฺฆาตสมานกาโย โสปิ ภควา ปรินิพฺพุโต, เกนญฺเญน ชีวิเต อาสา ชเนตพฺพา"ติ ชีวิตมทมตฺตํ ชนํ สํเวเชติ, สทฺธมฺเม จสฺส อุสฺสาหํ ชเนติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”