เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ หีนกายูปคา นรา"ติ. ๑-

อาทีสุ หิ สตฺโต "มาณโว"ติ วุตฺโต. "มาณเวหิปิ สมาคจฺฉนฺติ กตกมฺเมหิปิ อกตกมฺเมหิปิ"ติ อาทีสุ โจโร มาณโวติ ๒- วุตฺโต. ๒- "อมฺพฏฺโฐ มาณโว, ๓- มณฺฑโพฺย ๔- มาณโว"ติ ๕- อาทีสุ ตรุโณ "มาณโว"ติ วุตฺโต. อิธาปิ อยเมวตฺโถ. อิทํ วุตฺตํ โหติ "พฺรหฺมทตฺเตน นาม ตรุณนฺเตวาสินา สทฺธินฺ"ติ

ตตฺราติ ตสฺมึ อทฺธานมคฺเค, เตสุ วา ทฺวีสุ ชเนสุ. สุทนฺติ นิปาตมตฺตํ. อเนกปริยาเยนาติ ปริยายสทฺโท ตาว วารเทสนาการเณสุ วตฺตติ. "กสฺส นุ โข อานนฺท อชฺช ปริยาโย ภิกฺขุนิโย โอวทิตุนฺ"ติ ๖- อาทีสุ หิ วาเร ปริยายสทฺโท วตฺตติ. "มธุปิณฺฑิกปริยาโยเตฺวว นํ ธาเรหี"ติ ๗- อาทีสุ เทสนายํ. "อิมินาปิ โข เต ราชญฺญ ปริยาเยน เอวํ โหตู"ติ ๘- อาทีสุ การเณ. สฺวายมิธาปิ การเณ วตฺตติ, ตสฺมา อยเมตฺถ อตฺโถ "อเนกวิเธน การเณนา"ติ, "พหูหิ การเณหี"ติ วุตฺติ โหติ.

พุทฺธสฺส อวณฺณํ ภาสตีติ อวณฺณวิรหิตสฺส อปริมาณวณฺณสมนฺนาคตตฺสาปิ พุทฺธสฺส ภควโต "ยํ โลเก ชาติวุฑฺเฒสุ กตฺตพฺพํ อภิวาทนาทิสามีจิกมฺมํ `สามคฺคีรโส'ติ วุจฺจติ, ตํ สมณสฺส โคตมสฺส นตฺถิ, ตสฺมา อรสรูโป สมโณ โคตโม, นิพฺโภโค, อกิริยวาโท, อุจฺเฉทวาโท, เชคุจฺฉี, เวนยิโก, ตปสฺสี, อปคพฺโภ. นตฺถิ สมณสฺส โคตมสฺส อุตฺตริมนุสฺสธมฺโม อลมริยญาณทสฺสนวิเสโส, ตกฺกปริยาหตํ สมโณ โคตโม ธมฺมํ เทเสติ วีมํสานุจริตํ สยํปฏิภาณํ. สมโณ โคตโม น สพฺพญฺญู, น โลกวิทู, น อนุตฺตโร, น อคฺคปุคฺคโล"ติ เอวํ ตํ ตํ อการณเมว การณนฺติ วตฺวา ตถา ตถา อวณฺณํ โทสํ นินฺทํ ภาสติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”