อิทานิ เตน ภควโต วณฺโณ วตฺตพฺโพ ภเวยฺย. ยสฺมา ปเนส ลาภสกฺการหานิยา เจว ปกฺขหานิยา จ นิจฺจํปิ ภควนฺตํ อุสูยติ. ๕- อญฺญติตฺถิยานํ หิ ยาว พุทฺธา โลเก นุปฺปชฺชนฺติ, ตาวเทว ลาภสกฺกาโร นิพฺพตฺตติ, พุทฺธุปฺปาทโต ปน ปฏฺฐาย ปริหีนลาภสกฺการา โหนฺติ, สุริยุคฺคมเน ขชฺโชปนกา วิย นิสฺสิรีกตํ อาปชฺชนฺติ. อุปติสฺสโกลิตานญฺจ สญฺชยสฺส สนฺติเก ปพฺพชิตกาเลเยว ปริพฺพาชกา มหาปริสา อเหสุํ, เตสุ ปน ปกฺกนฺเตสุ สาปิ เตสํ ปริสา ภินฺนา. อิติ อิเมหิ ทฺวีหิ การเณหิ อยํ ปริพฺพาชโก, ยสฺมา นิจฺจํปิ ภควนฺตํ อุสูยติ, ตสฺมา ตํ อุสูยวิสุคฺคารํ อุคฺคิรนฺโต รตนตฺตยสฺส อวณฺณเมว ภาสตีติ เวทิตพฺโพ.

[๒] อถโข ภควา อมฺพลฏฺฐิกายํ ราชาคารเก เอกรตฺติวาสํ อุปคญฺฉิ สทฺธึ ภิกฺขุสํเฆนาติ ภควา ตาย พุทฺธลีลาย คจฺฉมาโน อนุปุพุเพน อมฺพลฏฺฐิกาทฺวารํ ปาปุณิตฺวา สุริยํ โอโลเกตฺวา "อกาโลทานิ คนฺตุํ, อตฺถสมีปํ คโต สุริโย"ติ อมฺพลฏฺฐิกายํ ราชาคารเก เอกรตฺติวาสํ อุปคญฺฉิ.

ตตฺถ อมฺพลฏฺฐิกาติ รญฺโญ อุยฺยานํ. ตสฺส กิร ทฺวารสมีเป ตรุโณ อมฺพรุกฺโข อตฺถิ, ตํ "อมฺพลฏฺฐิกา"ติ วทนฺติ. ตสฺส อวิทูเร ภวตฺตา อุยฺยานํปิ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”