@๓ สี.อิ. ทิสฺวา ๔ อิ. วิปฺปกิณฺณวาจา ๕ ก. อุสฺสุยฺยติ "อมฺพลฏฐิกา"เตฺวว สงฺขฺยํ คตํ. ตํ ฉายูทกสมฺปนฺนํ ปาการปริกฺขิตฺตํ สุปฺปโยชิตทฺวารํ ๑- มญฺชุสา วิย สุคุตฺตํ. ตตฺถ รญฺโญ กีฬนตฺถํ ปฏิภาณจิตฺตวิจิตฺตํ อคารํ อกํสุ. ตํ "ราชาคารกนฺ"ติ วุจฺจติ.

สุปฺปิโยปิ โขติ สุปฺปิโยปิ ตสฺมึ ฐาเน สุริยํ โอโลเกตฺวา "อกาโลทานิ คนฺตุํ, พหู ขุทฺทกมหลฺลกา ปริพฺพาชกา, พหุปริสฺสโย จายํ มคฺโค โจเรหิปิ วาฬยกฺเขหิปิ วาฬมิเคหิปิ. อยํ โข ปน สมโณ โคตโม อุยฺยานํ ปวิฏฺโฐ, สมณสฺส จ โคตมสฺส วสนฏฺฐาเน เทวตา อารกฺขํ คณฺหนฺติ, หนฺทาหํปิ อิเธว ๒- เอกรตฺติวาสํ อุปคนฺตฺวา เสฺวว คมิสฺสามี"ติ ตเทวุยฺยานํ ปาวิสิ. ตโต ภิกฺขุสํโฆ ภควโต วตฺตํ ทสฺเสตฺวา อตฺตโน อตฺตโน วสนฏฺฐานํ สลฺลกฺเขสิ. ปริพฺพาชโกปิ อุยฺยานสฺส เอกปสฺเส ปริพฺพาชกปริกฺขาเร โอตาเรตฺวา วาสํ อุปคญฺฉิ สทฺธึ อตฺตโน ปริสาย. ปาลิยํ อารุฬฺหวเสเนว ปน "สทฺธึ อตฺตโน ๓- อนฺเตวาสินา พฺรหฺมทตฺเตน มาณเวนา"ติ วุตฺตํ.

เอวํ วาสํ อุปคโต ปน โส ปริพฺพาชโก รตฺติภาเค ทสพลํ โอโลเกสิ. ตสฺมึ จ สมเย สมนฺตา วิปฺปกิณฺณตารา วิย ปทีปา ชลนฺติ, มชฺเฌ ภควา นิสินฺโน โหติ, ภิกฺขุสํโฆ จ ภควนฺตํ ปริวาเรตฺวา, ตตฺเถกภิกฺขุสฺสาปิ หตฺถกุกฺกุจฺจํ วา ปาทกุกฺกุจฺจํ วา อุกฺกาสิตสทฺโท วา ขิปิตสทฺโท วา นตฺถิ. สา หิ ปริสา อตฺตโน จ สิกฺขิตสิกฺขตาย, สตฺถริ จ คารเวนาติ ทฺวีหิ การเณหิ นิวาเต ปทีปสิขา วิย นิจฺจลา สนฺนิสินฺนาว อโหสิ. ปริพฺพาชโก ตํ วิภูตึ ทิสฺวา อตฺตโน ปริสํ โอโลเกลิ. ตตฺถ เกจิ หตฺถํ ขิปนฺติ, เกจิ ปาทํ, เกจิ วิปฺปปนฺติ, เกจิ นิลฺลาลิตชิวหา ปคฺฆริตเขฬา ทนฺเต ขาทนฺตา กากจฺฉมานา ฆรุฆรุปสฺสาสิโน ๔- สยนฺติ. โส รตนตฺตยสฺส วณฺเณ ๕- วตฺตพฺเพปิ อิสฺสาวเสน ปุน อวณฺณเมว อารภิ. ๖- พุรหฺมทตฺโต ปน วุตฺตนเยเนว วณฺณํ. เตน วุตฺตํ "ตตฺรปิ สุทํ สุปฺปิโย ปริพฺพาชโก"ติ สพฺพํ วตฺตพฺพํ. ตตฺถ ตตฺรปีติ ตสฺมึปิ, อมฺพลฏฺฐิกายํ อุยฺยาเนติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”