Idāni kāraṇato sādhetukāmo "mayā ime sattā nimmitā"ti paṭiññaṃ katvā "taṃ kissa hetū"ti ādimāha. Itthattanti itthabhāvaṃ, brahmabhāvanti attho. Iminā mayanti attano kammavasena cutāpi upapannāpi ca kevalaṃ maññanāmatteneva "iminā nimmitatā"ti maññamānā vaṅkacchiddena vaṅkaāṇi viya onamitvā tasseva pādamūlaṃ gacchanti.

[43] Vaṇṇavantataro cāti vaṇṇavantataro ca abhirūpo pāsādikoti attho. Mahesakkhataroti issariyaparivāravasena mahāyasataro.

[44] Ṭhānaṃ kho panetanti kāraṇaṃ kho panetaṃ. So tato cavitvā aññatra na gacchati, idheva āgacchati, taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Agārasmāti gehā. Anagāriyanti

Pabbajjā hi yasmā agārasusa hitaṃ kasigorakkhādikammaṃ tattha natthi, tasmā anagāriyanti vuccati. Pabbajatīti upagacchati. Tato paraṃ nānussaratīti tato pubbenivāsā paraṃ na sarati, sarituṃ asakkonto tattha ṭhatvā diṭṭhiṃ gaṇhāti.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”