Ceva dibbā ca. Mānusikā mandhātukāmaguṇasadisā daṭṭhabbā, dibbā ca paranimmitavasavattidevarājassa kāmaguṇasadisāti. Evarūpe kāme upagatānaṃ hi te diṭṭhadhammanibbānappattiṃ paññapenti.

[95] Dutiyavāre hutvā abhāvaṭṭhena aniccā, paṭipīḷanaṭṭhena dukkhā, pakatijahanaṭṭhena vipariṇāmadhammāti veditabbā. Tesaṃ vipariṇāmaññathābhāvāti tesaṃ kāmānaṃ vipariṇāmasaṅkhātā aññathābhāvā, yaṃpi me ahosi, taṃpi me natthīti vuttanayena uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā. Tattha anto nijjhāyanalakkhaṇo soko, tannissitalālappanalakkhaṇo paridevo, kāyapaṭipīḷanalakkhaṇaṃ dukkhaṃ, manovighātalakkhaṇaṃ domanassaṃ, visādalakkhaṇo upāyāso, vivicceva kāmehīti ādīnamattho visuddhimagge vutto.

[96] Vitakkitanti abhiniropanavasena pavatto vitakko. Vicāritanti anumajjanavasena pavatto vicāro. Etenetanti etena vitakkitena ca vicāritena ca etaṃ paṭhamajjhānaṃ oḷārikaṃ sakaṇṭakaṃ viya khāyati.

[97-98] Pītigatanti pītiyeva. Cetaso ubbillāvitattanti cittassa ubbillāvibhāvakaraṇaṃ, cetaso ābhogoti jhānā vuṭṭhāya tasmiṃ sukhe punappunaṃ cittassa ābhogo manasikāro samannāhāroti. Sesamettha diṭṭhadhammanibbānavāde uttānameva.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”