@4 i. taṃ māressāmīti. 5 ka. uparajjamadāsi Parisaṃ uppādetuṃ, handāhaṃ lābhaṃ nibbattemī"ti cintetvā khandhake āgatanayena ajātasattuṃ kumāraṃ iddhipāṭihāriyena pasādetvā sāyaṃ pātaṃ pañcahi rathasatehi upaṭṭhānaṃ āgacchantaṃ ativissaṭṭhaṃ ñatvā ekadivasaṃ upasaṅkamitvā etadavoca "pubbe kho kumāra manussā dīghāyukā, etarahi appāyukā, tenahi tvaṃ kumāra pitaraṃ hantvā rājā hohi, ahaṃ bhagavantaṃ hantvā buddho bhavissāmī"ti kumāraṃ pitu vadhe uyyojesi.

So "ayyo devadatto mahānubhāvo, etassa aviditaṃ nāma natthī"ti ūruyā potthaniyaṃ bandhitvā divādivassa bhīto ubbiggo ussaṅkī utrāso antepuraṃ pavisitvā vuttappakāraṃ vippakāraṃ akāsi. Atha naṃ amaccā gahetvā anuyuñjitvā "kumāro ca hantabbo, devadatto ca sabbe ca bhikkhū hantabbā"ti sammantayitvā "rañño āṇāvasena karissāmā"ti rañño ārocesuṃ.

Rājā ye amaccā māretukāmā ahesuṃ, tesaṃ ṭhānantarāni acchinditvā, ye na māretukāmā, te uccesu ṭhānesu ṭhapetvā kumāraṃ pucchi "kissa pana tvaṃ kumāra maṃ māretukāmosī"ti? rajjenamhi deva atthikoti. Rājā tassa rajjaṃ ādāsi.