Tasmā akalyāṇajanaṃ āsīvisamivoragaṃ

ārakā parivajjeyya bhūtikāmo vicakkhaṇoti.

Pakudhakaccāyanavādavaṇṇanā

[173] Pakudhavāde akaṭāti akatā. Akaṭavidhāti akatavidhānā. "evaṃ karohī"ti kenaci kāritāpi na hontīti attho. Animmitāti iddhiyāpi na nimmitā. Animmātāti animmāpitā, keci "animmāpetabbā"ti padaṃ vadanti, taṃ neva pāliyaṃ na aṭṭhakathāyaṃ dissati. Vañjhādipadattayaṃ vuttatthameva. Na iñjantīti esikatthambho viya ṭhitattā na calanti. Na viparīṇamantīti pakatiṃ na jāhanti. Na aññamaññaṃ byābādhentīti na aññamaññaṃ upahananti. Nālanti na samatthā. Paṭhavīkāyoti ādīsu paṭhavīyeva paṭhavīkāyo paṭhavīsamūho vā. Tatthāti tesu jīvasattamesu kāyesu. Sattannaṃyeva kāyānanti yathā muggarāsiādīsu pahaṭaṃ satthaṃ muggādīnaṃ antarena pavisati, evaṃ sattannaṃ kāyānaṃ antarena chiddena vivarena satthaṃ pavisati. Tattha "ahaṃ imaṃ jīvitā voropemī"ti kevalaṃ saññāmattameva hotīti dasseti.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”