"catudhā vibhaje bhoge paṇḍito gharamāvasaṃ

ekena bhogaṃ bhuñjeyya dvīhi kammaṃ payojaye

catutthañca nidhāpeyya, āpadāsu bhavissatī"ti evarūpaṃ anusāsaniṃ uggahetvā "ācariyo me"ti vandati, aggahitameva hoti saraṇaṃ. Yo pana "ayaṃ loke aggadakkhiṇeyyo"ti vandati, teneva gahitaṃ hoti saraṇaṃ.

Evaṃ gahitasaraṇassa ca upāsakassa vā upāsikāya vā aññatitthiyesu pabbajitaṃpi ñātiṃ "ñātako me ayan"ti vandato saraṇagamanaṃ nabhijjati, pageva apabbajitaṃ. Tathā rājānaṃ bhayavasena vandato. So hi raṭṭhapūjitattā avandiyamāno anatthaṃpi kareyyāti. Tathā yaṃ kiñci sippaṃ sikkhāpakaṃ titthiyaṃpi "ācariyo me ayan"ti vandatopi na bhijjati, evaṃ saraṇagamanappabhedo veditabbo.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”