Aparaṃpi vuttaṃ "athakho sakko devānamindo asītiyā devatāsahassehi saddhiṃ yenāyasmā mahāmoggallāno tenupasaṅkami .pe. Ekamantaṃ ṭhitaṃ kho sakkaṃ devānamindaṃ āyasmā mahāmoggalāno etadavoca "sādhu kho devānaminda buddhasaraṇagamanaṃ hoti. Buddhasaraṇagamanahetu kho devānaminda evamidhekacce sattā kāyassa bhedā paraṃ maraṇā sugatiṃ saggaṃ lokaṃ upapajjantī'ti te aññe deve dasahi ṭhānehi adhiggaṇhanti:- dibbena āyunā, dibbena vaṇṇena, dibbena sukhena, dibbena yasena, dibbena adhipateyayena, dibbehi rūpehi, saddehi gandhehi rasehi phoṭṭhabbehī"ti. Esa nayo dhamme ca saṃghe ca.

Apica velāmasuttādivasenāpi saraṇagamanassa phalaviseso vedibbo. Evaṃ saraṇagamanaphalaṃ veditabbaṃ.

Tattha ca lokiyasaraṇagamanaṃ tīsu vatthūsu aññāṇasaṃsayamicchāñāṇādīhi saṃkilissati, na hamājutikaṃ hoti na mahāvipphāraṃ. Lokuttarassa natthi saṃkileso. Lokiyassa ca saraṇagamanassa duvidho bhedo sāvajjo ca anavajjo ca. Tattha sāvajjo aññasatthārādīsu attasanniyyātanādīhi hoti, so ca aniṭṭhaphalo.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๓๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”