Evaṃ sakyavaṃsaṃ pakāsetvā idāni ambaṭṭhavaṃsaṃ pakāsento "rañño kho panā"ti ādimāha. Kaṇhaṃ nāma janesīti kāḷavaṇṇaṃ antokucchiyaṃyeva sañjātadantaṃ parūḷhakesamassudāṭhikaṃ puttaṃ vijāyi. pabyāhāsīti "yakkho jāto, pisāco jāto"ti bhayena palāyitvā dvāraṃ pidhāya ṭhitesu gharamānusakesu ito citoca vicaranto "dhovatha man"ti ādīni vadanto uccāsaddamakāsi.

[268] Te māṇavakā bhagavantaṃ etadavocunti attano upārambhamocanatthāya etaṃ "mā bhavan"tiādivacanaṃ avocuṃ. Tesaṃ kira etadahosi "ambaṭṭho

@4 cha.Ma., i. paruḷhamassudāṭhikaṃ 5 i. paccābhāsīti Amhākaṃ ācariyassa jeṭṭhantavāsī, sace mayaṃ evarūpe ṭhāne ekadvevacanamattampi na vakkhāma, ayaṃ no ācariyassa santike amhe paribhindissatī"ti upārambhamocanatthaṃ evaṃ avocuṃ, cittena panassa nimmadabhāvaṃ ākaṅkhanti. Ayaṃ kira mānanissitattā tesaṃpi appiyova. Kalyāṇavākkaraṇoti madhuravacano. Asmiṃ vacaneti attanā uggahite vedattayavacane. Paṭimantetunti pucchitaṃ pañhaṃ paṭikathetuṃ, vissajjetunti attho. Etasmiṃ vā dāsīputtavacane. Paṭimantetunti uttariṃ kathetuṃ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อัมพัฏฐสูตร”