Paṭhamabhāṇavāravaṇṇā niṭṭhitā.

Vijjācaraṇakathāvaṇṇanā

[278] Imāya pana gāthāya "vijjācaraṇasampanno"ti imaṃ padaṃ sutvā ambaṭṭho cintesi "vijjā nāma tayo vedā, caraṇaṃ pañcasīlāni, tayidaṃ amhākaṃyeva atthi, vijjācaraṇasampanno ce seṭṭho, mayameva seṭṭhā"ti niṭṭhaṃ gantvā vijjācaraṇaṃ pucchanto "katamaṃ pana taṃ bho gotama caraṇaṃ, katamā ca pana sā vijjā"ti āha. Athassa bhagavā taṃ brāhmaṇasamaye siddhaṃ jātivādādipaṭisaṃyuttaṃ vijjācaraṇaṃ paṭikkhipitvā anuttaraṃ vijjācaraṇaṃ dassetukāmo "na kho ambaṭṭhā"ti ādimāha. Tattha jātivādoti jātiṃ ārabbha vādo, brāhmaṇassevidaṃ vaṭṭati, na suddassāti ādivacananti attho. Eseva nayo sabbattha. Jātivādavinibaddhāti jātivāde vinibaddhā. Eseva nayo sabbattha.

Tato ambaṭṭho "yatthadāni mayaṃ laggissāmāti cintayimhā, tato no samaṇo gotamo mahāvāte thusaṃ dhunanto viya dūrameva avakkhipi. Yattha pana mayaṃ alaggā, tattha no niyojesi. Ayaṃ no vijjācaraṇasampadā ñātuṃ vaṭṭatī"ti cintetvā puna vijjācaraṇasampadaṃ pucchi. Athassa bhagavā samudāgamato pabhūti vijjācaraṇaṃ dassetuṃ "idha ambaṭṭha tathāgato"ti ādimāha.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อัมพัฏฐสูตร”