[309] Cetasā cetoparivitakkanti bhagavā "ayaṃ brāhmaṇo āgatakālato paṭṭhāya adhomukho thaddhagatto kiṃ cintayamāno nisinno, kiṃ nukho cintetī"ti āvajjento attano cetasā tassa cittaṃ aññāsi. Tena vuttaṃ "cetasā cetoparivitakkamaññāyā"ti. Vihaññatīti vighātaṃ āpajjati.

[311] Anuviloketvā parisanti bhagavatā sakasamaye paṇhāpucchanena udake niyyamāno ukkhipitvā thale ṭhapito viya samapassaddhakāyacitto hutvā parisasaṅgaṇhaṇatthaṃpi diṭṭhisañjāneneva "upadhārentu me bhavanto vacanan"ti vadanto viya anuviloketvā parisaṃ bhagavantaṃ etadavoca. Sujaṃ paggaṇhantānanti yaññayajanatthāya sujaṃ paggaṇhantesu brāhmaṇesu paṭhamo vā dutiyo vāti attho. Sujāya diyyamānaṃ mahāyāgaṃ paṭiggaṇhantānanti porāṇā. Iti brāhmaṇo sakasamayavasena sammadeva pañhaṃ vissajjesi. Bhagavā pana visesato uttamabrāhmaṇassa dassanatthaṃ "imesaṃ panā"ti ādimāha.

[313] Etadavocunti sace jātivaṇṇamantasampanno brāhmaṇo na hoti, atha ko carahi loke brāhmaṇo bhavissati. Nāseti no ayaṃ soṇadaṇḍo, handassa vādaṃ paṭikkhipāmāti cintetvā etadavocuṃ. Apavadatīti paṭikkhipati. Anupakkhandatīti anupavisati. Idaṃ "sace tvaṃ pasādavasena samaṇaṃ gotamaṃ saraṇaṃ gantukāmo gaccha, mā brāhmaṇasamayaṃ bhindī"ti adhippāyena āhaṃsu.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๔๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. โสณทัณฑสูตร”