Ādesanāpāṭihāriyavaṇṇanā

[485] Parasattānanti aññesaṃ sattānaṃ. Dutiyaṃ tasseva vevacanaṃ. Ādisatīti katheti. Cetasikanti somanassadomanassaṃ adhippetaṃ. Evampi te manoti evaṃ tava mano somanassito vā domanassito vā kāmavitakkādisampayutto vā. Dutiyaṃ tasseva vevacanaṃ. Itipi te cittanti iti tava cittaṃ, imañcimañca atthaṃ cintayamānaṃ pavattatīti attho. Maṇikā nāma vijjāti "cintāmaṇī"ti evaṃ laddhanāmā loke ekā vijjā atthi, tāya paresaṃ cittaṃ jānātīti dīpeti.

Anusāsanīpāṭihāriyavaṇṇanā

[486] Evaṃ vitakkethāti evaṃ nekkhammavitakkādayo pavattentā vitakketha. Mā evaṃ vitakkayitthāti evaṃ kāmavitakkādayo pavattentā mā vitakkayittha. Evaṃ manasikarothāti evaṃ aniccasaññameva, dukkhasaññādīsu vā aññataraṃ manasikarotha. Mā evanti "niccan"ti ādinā nayena mā manasikarittha. Idanti idaṃ pañcakāmaguṇikarāgaṃ pajahatha. Idaṃ upasampajjāti idaṃ catumaggaphalappabhedaṃ lokuttaradhammameva upasampajja pāpuṇitvā nipphādetvā viharatha. Iti bhagavā iddhividhaṃ iddhipāṭihāriyanti dasseti, parassa cittaṃ ñatvā kathanaṃ ādesanāpāṭihāriyanti, sāvakānañca buddhānañca satataṃ dhammadesanā anusāsanīpāṭihāriyanti.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๕๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. เกวัฏฏสูตร”