Tattha ākāratthena evaṃsaddena etamatthaṃ dīpeti nānānayanipuṇaṃ anekajjhāsayasamuṭṭhānaṃ atthabyañjanasampannaṃ vividhapāṭihāriyaṃ dhammatthadesanā- paṭivedhagambhīraṃ sabbasattānaṃ sakasakabhāsānurūpato sotapathamāgacchantaṃ tassa bhagavato vacanaṃ sabbappakārena ko samattho viññātuṃ, sabbathāmena pana sotukāmyataṃ janetvāpi evamme sutaṃ, mayāpi ekenākārena sutanti.

Nidassanatthena "nāhaṃ sayambhū, na mayā idaṃ sacchikatan"ti attānaṃ parimocento evamme sutaṃ, mayāpi evaṃ sutanti idāni vattabbaṃ sakalaṃ suttaṃ nidasseti.

Avadhāraṇatthena "etadaggaṃ bhikkhave mama sāvakānaṃ bhikkhūnaṃ bahussutānaṃ yadidaṃ ānando, gatimantānaṃ, satimantānaṃ, dhitimantānaṃ, upaṭṭhākānaṃ yadidaṃ ānando"ti evaṃ bhagavatā "āyasmā ānando atthakusalo dhammakusalo byañjanakusalo niruttikusalo pubbāparakusalo"ti evaṃ dhammasenāpatinā ca pasatthabhāvānurūpaṃ attano dhāraṇabalaṃ dassento sattānaṃ sotukāmyataṃ janeti "evamme sutaṃ, tañcakho atthato vā byañjanato vā anūnamanadhikaṃ, evameva na aññathā daṭṭhabbanti.

Me saddo tīsu atthesu dissati. Tathā hissa "gāthābhigītaṃ me abhojaneyyan"ti ādīsu mayāti attho. "sādhu me bhante bhagavā saṅkhittena

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”