@3 Sī.i. disvā 4 i. vippakiṇṇavācā 5 ka. ussuyyati "ambalaṭaṭhikā"tveva saṅkhyaṃ gataṃ. Taṃ chāyūdakasampannaṃ pākāraparikkhittaṃ suppayojitadvāraṃ mañjusā viya suguttaṃ. Tattha rañño kīḷanatthaṃ paṭibhāṇacittavicittaṃ agāraṃ akaṃsu. Taṃ "rājāgārakan"ti vuccati.

Suppiyopi khoti suppiyopi tasmiṃ ṭhāne suriyaṃ oloketvā "akālodāni gantuṃ, bahū khuddakamahallakā paribbājakā, bahuparissayo cāyaṃ maggo corehipi vāḷayakkhehipi vāḷamigehipi. Ayaṃ kho pana samaṇo gotamo uyyānaṃ paviṭṭho, samaṇassa ca gotamassa vasanaṭṭhāne devatā ārakkhaṃ gaṇhanti, handāhaṃpi idheva ekarattivāsaṃ upagantvā sveva gamissāmī"ti tadevuyyānaṃ pāvisi. Tato bhikkhusaṃgho bhagavato vattaṃ dassetvā attano attano vasanaṭṭhānaṃ sallakkhesi. Paribbājakopi uyyānassa ekapasse paribbājakaparikkhāre otāretvā vāsaṃ upagañchi saddhiṃ attano parisāya. Pāliyaṃ āruḷhavaseneva pana "saddhiṃ attano antevāsinā brahmadattena māṇavenā"ti vuttaṃ.

Evaṃ vāsaṃ upagato pana so paribbājako rattibhāge dasabalaṃ olokesi. Tasmiṃ ca samaye samantā vippakiṇṇatārā viya padīpā jalanti, majjhe bhagavā nisinno hoti, bhikkhusaṃgho ca bhagavantaṃ parivāretvā, tatthekabhikkhussāpi hatthakukkuccaṃ vā pādakukkuccaṃ vā ukkāsitasaddo vā khipitasaddo vā natthi. Sā hi parisā attano ca sikkhitasikkhatāya, satthari ca gāravenāti dvīhi kāraṇehi nivāte padīpasikhā viya niccalā sannisinnāva ahosi. Paribbājako taṃ vibhūtiṃ disvā attano parisaṃ olokeli. Tattha keci hatthaṃ khipanti, keci pādaṃ, keci vippapanti, keci nillālitajivahā paggharitakheḷā dante khādantā kākacchamānā gharugharupassāsino sayanti. So ratanattayassa vaṇṇe vattabbepi issāvasena puna avaṇṇameva ārabhi. Burahmadatto pana vuttanayeneva vaṇṇaṃ. Tena vuttaṃ "tatrapi sudaṃ suppiyo paribbājako"ti sabbaṃ vattabbaṃ. Tattha tatrapīti tasmiṃpi, ambalaṭṭhikāyaṃ uyyāneti attho.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”