ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. บทสวด
  4. /
  5. บทธรรมคำสอน
  6. /
  7. ปราภวสุตตปาฐะ (ทางแห่งความเสื่อม)
บทธรรมคำสอน

ปราภวสุตตปาฐะ (ทางแห่งความเสื่อม)

พระสูตรที่เทวดาทูลถามถึงเหตุแห่งความเสื่อมของคน พระพุทธเจ้าตรัสตอบเป็นคาถา ๑๒ ข้อ ตั้งแต่การไม่ใคร่ธรรม จนถึงความอยากใหญ่เกินฐานะ ปิดท้ายด้วยคาถาสรุปของผู้เป็นบัณฑิต

ลำดับ ๕ จาก ๕·๑๗ บท

เริ่มอ่านชุดบทสวดของฉัน
PDFพิมพ์
100%

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ปะราภะวะสุตตะปาฐัง ภะณามะ เส,

ความเสื่อม ข้อที่ ๑: ความเกลียดชังธรรม

  1. สุวิชาโน ภะวัง โหติ,
  2. ทุวิชาโน ปะราภะโว,
  3. ธัมมะกาโม ภะวัง โหติ,
  4. ธัมมะเทสสี ปะราภะโว,

ความเสื่อม ข้อที่ ๒: ชอบอสัตบุรุษ

  1. อะสันตัสสะ ปิยา โหนติ สันเต นะ กุรุเต ปิยัง, อะสะตัง ธัมมัง โรเจติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๓: ชอบนอน คุย เกียจคร้าน มักโกรธ

  1. นิททาสีลี สะภาสีลี อะนุฏฐาตา จะ โย นะโร, อะละโส โกธะปัญญาโน ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๔: ไม่เลี้ยงดูมารดาบิดา

  1. โย มาตะรัง ปิตะรัง วา ชิณณะกัง คะตะโยพพะนัง, ปะหุสันโต นะ ภะระติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๕: หลอกลวงสมณะพราหมณ์วนิพก

  1. โย พราหมะณัง สะมะณัง วา อัญญัง วาปิ วะณิพพะกัง, มุสาวาเทนะ วัญเจติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๖: ตระหนี่ทรัพย์ กินดีคนเดียว

  1. ปะหุตะวิตโต ปุริโส สะหิรัญโญ สะโภชะโน, เอโก ภุญชะติ สาธูนิ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๗: หยิ่งกำเนิด ทรัพย์ โคตร แล้วดูหมิ่นญาติ

  1. ชาติถัทโธ ธะนะถัทโธ โคตตะถัทโธ จะ โย นะโร, สัญญาติง อะติมัญเญติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๘: เป็นนักเลงหญิง สุรา การพนัน

  1. อิตถีธุตโต สุราธุตโต อักขะธุตโต จะ โย นะโร, ลัทธัง ลัทธัง วินาเสติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๙: มั่วแพศยา ทำชู้ภรรยาอื่น

  1. เสหิ ทาเรหิ อะสันตุฏโฐ เวสิยาสุ ปะทุสสะติ, ทุสสะติ ปะระทาเรสุ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๑๐: ชายแก่ได้เมียสาว

  1. อะตีตะโยพพะโน โปโส อาเนติ ติมพะรุตถะนิง, ตัสสา อิสสา นะ สุปะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๑๑: ตั้งคนสุรุ่ยสุร่ายเป็นผู้ใหญ่ในบ้าน

  1. อิตถิง โสณฑิง วิกิริณัง ปุริสัง วาปิ ตาทิสัง, อิสสะริยัสมิง ฐะเปติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

ความเสื่อม ข้อที่ ๑๒: โภคะน้อย แต่มักใหญ่ใฝ่สูง

  1. อัปปะโภโค มะหาตัณโห ขัตติเย ชายะเต กุเล, โส จะ รัชชัง ปัตถะยะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,

บทสรุปแห่งบัณฑิต

  1. เอเต ปะราภะเว โลเก ปัณฑิโต สะมะเวกขิยะ, อะริโย ทัสสะนะสัมปันโน สะ โลกัง ภะชะเต สิวันติ.

อ่านจบแล้วอนุโมทนาสาธุ

ปราภวสุตตปาฐะ (ทางแห่งความเสื่อม) เป็นบทสุดท้ายของบทธรรมคำสอน

บทก่อนหน้าธัมมุทเทส ๔บทถัดไปไม่มี

ข้อมูลบทสวด

ลำดับ
๕ ใน ๕
จำนวนบท
๑๗ บท
ประเภท
ปาฐะ
เสียงสวด
ยังไม่มี

ที่มาและการตรวจทาน

  • บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
  • คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
ที่มาในพระไตรปิฎก
ขุ.สุ. (Snp 1.6 ปราภวสูตร)
ที่มาของสำนวน

ปราภวสุตตปาฐะhttps://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=25

ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลไทย: wimutti.org "ปราภวสุตตปาฐะ" (บทสวดมนต์แปล — วางคำอ่านคู่คำแปลรายวรรค); บาลีโรมัน+คำแปลอังกฤษ: SuttaCentral, Sutta Nipāta 1.6 Parābhavasutta, แปลอังกฤษโดย Bhikkhu Sujato; ṁ→ṃ ตามกติกาฟอนต์ของแอป. ขอบเขตบทตามฉบับสวดไทย = เฉพาะคาถาที่พระพุทธเจ้าตรัสตอบ ๑๓ คาถา ไม่รวมท่อนนำ (เอวัมเม สุตัง) และคาถาที่เทวดาทูลถามซ้ำทุกข้อ ("อิติ เหตัง วิชานามะ..."). จุดต่างระหว่างฉบับ: บาท "ทุวิชาโน ปะราภะโว" เป็นฉบับพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย (สยามรัฐ ขุ.สุ. ๒๕/๓๐๔) ซึ่งฉบับสวดไทยและคำแปลไทยใช้ตาม โดยเชิงอรรถของฉบับนั้นระบุว่า "ในฉบับฉัฏฐสังคีติ และฉบับ PTS เป็น สุวิชาโน" — SuttaCentral จึงพิมพ์ suvijāno; ที่นี่คงตามฉบับสวด (duvijāno) ให้ตรงกับคำอ่าน+คำแปลไทย. จุดแก้คำอ่านฝั่ง wimutti ให้ตรงบาลีโดยเทียบ SuttaCentral + พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย: "นะ สันเต กุรุเต ปิยัง"→"สันเต นะ กุรุเต ปิยัง", "ธัมมะเทสสี ปะระภะโว"→"ปะราภะโว", "สัญญาติมะติมัญเญติ"→"สัญญาติง อะติมัญเญติ" (สญฺญาตึ อติมญฺเญติ), "นะ สุปปะติ"→"นะ สุปะติ" (น สุปติ), "สะ โลเก ภะชะเต สิวัง"→"สะ โลกัง ภะชะเต สิวัง" (ส โลกํ ภชเต สิวํ). บรรทัดนำ "หันทะ มะยัง...ภะณามะ เส" มีในฉบับสวดไทย ส่วนบาลีโรมันและคำแปลของบรรทัดนำประกอบตามสูตรมาตรฐาน;