ปราภวสุตตปาฐะ (ทางแห่งความเสื่อม)
พระสูตรที่เทวดาทูลถามถึงเหตุแห่งความเสื่อมของคน พระพุทธเจ้าตรัสตอบเป็นคาถา ๑๒ ข้อ ตั้งแต่การไม่ใคร่ธรรม จนถึงความอยากใหญ่เกินฐานะ ปิดท้ายด้วยคาถาสรุปของผู้เป็นบัณฑิต
ลำดับ ๕ จาก ๕๑๗ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ปะราภะวะสุตตะปาฐัง ภะณามะ เส,
ความเสื่อม ข้อที่ ๑: ความเกลียดชังธรรม
- สุวิชาโน ภะวัง โหติ,
- ทุวิชาโน ปะราภะโว,
- ธัมมะกาโม ภะวัง โหติ,
- ธัมมะเทสสี ปะราภะโว,
ความเสื่อม ข้อที่ ๒: ชอบอสัตบุรุษ
- อะสันตัสสะ ปิยา โหนติ สันเต นะ กุรุเต ปิยัง, อะสะตัง ธัมมัง โรเจติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๓: ชอบนอน คุย เกียจคร้าน มักโกรธ
- นิททาสีลี สะภาสีลี อะนุฏฐาตา จะ โย นะโร, อะละโส โกธะปัญญาโน ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๔: ไม่เลี้ยงดูมารดาบิดา
- โย มาตะรัง ปิตะรัง วา ชิณณะกัง คะตะโยพพะนัง, ปะหุสันโต นะ ภะระติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๕: หลอกลวงสมณะพราหมณ์วนิพก
- โย พราหมะณัง สะมะณัง วา อัญญัง วาปิ วะณิพพะกัง, มุสาวาเทนะ วัญเจติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๖: ตระหนี่ทรัพย์ กินดีคนเดียว
- ปะหุตะวิตโต ปุริโส สะหิรัญโญ สะโภชะโน, เอโก ภุญชะติ สาธูนิ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๗: หยิ่งกำเนิด ทรัพย์ โคตร แล้วดูหมิ่นญาติ
- ชาติถัทโธ ธะนะถัทโธ โคตตะถัทโธ จะ โย นะโร, สัญญาติง อะติมัญเญติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๘: เป็นนักเลงหญิง สุรา การพนัน
- อิตถีธุตโต สุราธุตโต อักขะธุตโต จะ โย นะโร, ลัทธัง ลัทธัง วินาเสติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๙: มั่วแพศยา ทำชู้ภรรยาอื่น
- เสหิ ทาเรหิ อะสันตุฏโฐ เวสิยาสุ ปะทุสสะติ, ทุสสะติ ปะระทาเรสุ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๑๐: ชายแก่ได้เมียสาว
- อะตีตะโยพพะโน โปโส อาเนติ ติมพะรุตถะนิง, ตัสสา อิสสา นะ สุปะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๑๑: ตั้งคนสุรุ่ยสุร่ายเป็นผู้ใหญ่ในบ้าน
- อิตถิง โสณฑิง วิกิริณัง ปุริสัง วาปิ ตาทิสัง, อิสสะริยัสมิง ฐะเปติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ความเสื่อม ข้อที่ ๑๒: โภคะน้อย แต่มักใหญ่ใฝ่สูง
- อัปปะโภโค มะหาตัณโห ขัตติเย ชายะเต กุเล, โส จะ รัชชัง ปัตถะยะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
บทสรุปแห่งบัณฑิต
- เอเต ปะราภะเว โลเก ปัณฑิโต สะมะเวกขิยะ, อะริโย ทัสสะนะสัมปันโน สะ โลกัง ภะชะเต สิวันติ.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๕ ใน ๕
- จำนวนบท
- ๑๗ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ขุ.สุ. (Snp 1.6 ปราภวสูตร)
- ที่มาของสำนวน
ปราภวสุตตปาฐะhttps://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=25
ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลไทย: wimutti.org "ปราภวสุตตปาฐะ" (บทสวดมนต์แปล — วางคำอ่านคู่คำแปลรายวรรค); บาลีโรมัน+คำแปลอังกฤษ: SuttaCentral, Sutta Nipāta 1.6 Parābhavasutta, แปลอังกฤษโดย Bhikkhu Sujato; ṁ→ṃ ตามกติกาฟอนต์ของแอป. ขอบเขตบทตามฉบับสวดไทย = เฉพาะคาถาที่พระพุทธเจ้าตรัสตอบ ๑๓ คาถา ไม่รวมท่อนนำ (เอวัมเม สุตัง) และคาถาที่เทวดาทูลถามซ้ำทุกข้อ ("อิติ เหตัง วิชานามะ..."). จุดต่างระหว่างฉบับ: บาท "ทุวิชาโน ปะราภะโว" เป็นฉบับพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย (สยามรัฐ ขุ.สุ. ๒๕/๓๐๔) ซึ่งฉบับสวดไทยและคำแปลไทยใช้ตาม โดยเชิงอรรถของฉบับนั้นระบุว่า "ในฉบับฉัฏฐสังคีติ และฉบับ PTS เป็น สุวิชาโน" — SuttaCentral จึงพิมพ์ suvijāno; ที่นี่คงตามฉบับสวด (duvijāno) ให้ตรงกับคำอ่าน+คำแปลไทย. จุดแก้คำอ่านฝั่ง wimutti ให้ตรงบาลีโดยเทียบ SuttaCentral + พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย: "นะ สันเต กุรุเต ปิยัง"→"สันเต นะ กุรุเต ปิยัง", "ธัมมะเทสสี ปะระภะโว"→"ปะราภะโว", "สัญญาติมะติมัญเญติ"→"สัญญาติง อะติมัญเญติ" (สญฺญาตึ อติมญฺเญติ), "นะ สุปปะติ"→"นะ สุปะติ" (น สุปติ), "สะ โลเก ภะชะเต สิวัง"→"สะ โลกัง ภะชะเต สิวัง" (ส โลกํ ภชเต สิวํ). บรรทัดนำ "หันทะ มะยัง...ภะณามะ เส" มีในฉบับสวดไทย ส่วนบาลีโรมันและคำแปลของบรรทัดนำประกอบตามสูตรมาตรฐาน;
