พรหมวิหารผรณาปาฐะ (แผ่พรหมวิหาร ๔)

phrommawihan pharana

บทแผ่พรหมวิหาร ๔ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) เริ่มจากแผ่ให้ตนเอง แล้วแผ่ไปยังสรรพสัตว์ ปิดท้ายด้วยการอุทิศบุญและคาถาอวยพร นิยมสวดต่อท้ายทำวัตรหรือหลังนั่งสมาธิ

ลำดับ
๑๓ ใน ๑๓
จำนวนบท
๒๙
ประเภท
ปาฐะ
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทแผ่เมตตาแก่ตนเอง

  1. อะหัง สุขิโต โหมิ,Ahaṃ sukhito homi,ขอข้าพเจ้าจงมีความสุข,
  2. นิททุกโข โหมิ,Niddukkho homi,ขอข้าพเจ้าจงปราศจากทุกข์,
  3. อะเวโร โหมิ,Avero homi,ขอข้าพเจ้าจงปราศจากเวร,
  4. อัพ๎ยาปัชโฌ โหมิ,Abyāpajjho homi,ขอข้าพเจ้าจงปราศจากความลำบาก,
  5. อะนีโฆ โหมิ,Anīgho homi,ขอข้าพเจ้าจงปราศจากอุปสรรคขัดข้อง,
  6. สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ,Sukhī attānaṃ pariharāmi,รักษาตนให้มีความสุขเถิด,

บทแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์

  1. สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ,Sabbe sattā sukhitā hontu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้มีความสุขเถิด,
  2. สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ,Sabbe sattā averā hontu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีเวรเถิด,
  3. สัพเพ สัตตา อัพ๎ยาปัชฌา โหนตุ,Sabbe sattā abyāpajjhā hontu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่เบียดเบียนกันเถิด,
  4. สัพเพ สัตตา อะนีฆา โหนตุ,Sabbe sattā anīghā hontu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีทุกข์กายทุกข์ใจเถิด,
  5. สัพเพ สัตตา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ,Sabbe sattā sukhī attānaṃ pariharantu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้มีความสุขรักษาตนเถิด,

บทแผ่กรุณาแก่สรรพสัตว์

  1. สัพเพ สัตตา สัพพะทุกขา ปะมุจจันตุ,Sabbe sattā sabbadukkhā pamuccantu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงพ้นจากความทุกข์เถิด,

บทแผ่มุทิตาแก่สรรพสัตว์

  1. สัพเพ สัตตา ลัทธะสัมปัตติโต มา วิคัจฉันตุ,Sabbe sattā laddhasampattito mā vigacchantu,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงอย่าไปปราศจากสมบัติอันตนได้แล้วเถิด,

บทแผ่อุเบกขา (พิจารณากรรม)

  1. สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนี กัมมะพันธู กัมมะปะฏิสะระณา,Sabbe sattā kammassakā kammadāyādā kammayonī kammabandhū kammapaṭisaraṇā,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง เป็นผู้มีกรรมเป็นของ ๆ ตน เป็นผู้รับผลของกรรม เป็นผู้มีกรรมเป็นกำเนิด เป็นผู้มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ เป็นผู้มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย,
  2. ยัง กัมมัง กะริสสันติ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาทา ภะวิสสันติ,Yaṃ kammaṃ karissanti kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā tassa dāyādā bhavissanti,จักทำกรรมอันใดไว้ ดีหรือชั่ว จักเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น,

บทอุทิศส่วนกุศล

  1. สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ อะเวรา สุขะชีวิโน,Sabbe sattā sadā hontu averā sukhajīvino,ขอปวงสัตว์ทั้งหลาย จงเป็นผู้ไม่มีเวรต่อกันและกัน จงเป็นผู้ดำรงชีพอยู่เป็นสุขทุกเมื่อเถิด,
  2. กะตัง ปุญญะผะลัง มัย๎หัง สัพเพ ภาคี ภะวันตุ เต,Kataṃ puññaphalaṃ mayhaṃ sabbe bhāgī bhavantu te,ขอให้สัตว์ทั้งสิ้นนั้น จงเป็นผู้มีส่วนได้เสวยผลบุญ ที่ข้าพเจ้าได้บำเพ็ญมาแล้วนั้น เทอญ,

บทอวยพร (สัพพมงคลคาถา)

  1. โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,Hotu sabbaṃ sumaṅgalaṃ,ขอศุภมงคลทั้งสิ้นจงมี,
  2. รักขันตุ สัพพะเทวะตา,Rakkhantu sabbadevatā,ขอเทวดาทั้งปวงจงรักษา,
  3. สัพพะพุทธานุภาเวนะ,Sabbabuddhānubhāvena,ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าทั้งปวง,
  4. โสตถี โหนตุ นิรันตะรัง,Sotthī hontu nirantaraṃ,ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีตลอดนิรันดร์ เทอญ,
  5. โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,Hotu sabbaṃ sumaṅgalaṃ,ขอศุภมงคลทั้งสิ้นจงมี,
  6. รักขันตุ สัพพะเทวะตา,Rakkhantu sabbadevatā,ขอเทวดาทั้งปวงจงรักษา,
  7. สัพพะธัมมานุภาเวนะ,Sabbadhammānubhāvena,ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมทั้งปวง,
  8. โสตถี โหนตุ นิรันตะรัง,Sotthī hontu nirantaraṃ,ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีตลอดนิรันดร์ เทอญ,
  9. โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,Hotu sabbaṃ sumaṅgalaṃ,ขอศุภมงคลทั้งสิ้นจงมี,
  10. รักขันตุ สัพพะเทวะตา,Rakkhantu sabbadevatā,ขอเทวดาทั้งปวงจงรักษา,
  11. สัพพะสังฆานุภาเวนะ,Sabbasaṅghānubhāvena,ด้วยอานุภาพแห่งพระสงฆ์ทั้งปวง,
  12. โสตถี โหนตุ นิรันตะรันติ.Sotthī hontu nirantaranti.ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีตลอดนิรันดร์ เทอญ ดังนี้แลฯ
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปล

    บาลีโรมัน+คำแปลอังกฤษ: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), Section0015, The Sublime Attitudes; ṁ→ṃ ตามกติกาฟอนต์ของแอป; คำอ่านไทย+คำแปลไทย: ฉบับภาษาไทยของหนังสือเล่มเดียวกัน (ThaiChantingBook.pdf) หัวข้อ "พรหมะวิหาระผะระณะปาฐะ" (หน้า ๒๕-๒๗ คำอ่านคู่คำแปลไทยรายบรรทัด; หน้า ๖๘-๗๐ ของเล่มเดียวกันวางคำอ่านคู่คำแปลอังกฤษ ตรงกับ Section0015 ทุกบรรทัด); ทั้ง ๔ ชั้นจึงมาจาก recension เดียวกัน จับคู่รายบรรทัดได้ทั้งบท (๙ ท่อน). หมายเหตุการจัดรูป: หนังสือใส่วงเล็บเหลี่ยม [ ] ที่วรรค "สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ" และ "โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง" ท่อนแรก เพื่อบอกว่าเป็นวรรคที่ผู้นำสวดขึ้นก่อน ไม่ใช่ส่วนของตัวบท จึงไม่ใส่วงเล็บไว้ในเนื้อบท; เนื้อหา: เมตตา-กรุณา-มุทิตา-อุเบกขาผรณา (พรหมวิหาร ๔) ท่อนอุเบกขาอิงข้อความกัมมัสสกตา (องฺ.ปญฺจก. AN 5.57 อภิณหปัจจเวกขณ์) ต่อด้วยคาถาอุทิศบุญและคาถาอวยพร;