พรหมวิหารผรณาปาฐะ (แผ่พรหมวิหาร ๔)
บทแผ่พรหมวิหาร ๔ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) เริ่มจากแผ่ให้ตนเอง แล้วแผ่ไปยังสรรพสัตว์ ปิดท้ายด้วยการอุทิศบุญและคาถาอวยพร นิยมสวดต่อท้ายทำวัตรหรือหลังนั่งสมาธิ
ลำดับ ๑๓ จาก ๑๓๒๙ บท
บทแผ่เมตตาแก่ตนเอง
- อะหัง สุขิโต โหมิ,
- นิททุกโข โหมิ,
- อะเวโร โหมิ,
- อัพ๎ยาปัชโฌ โหมิ,
- อะนีโฆ โหมิ,
- สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ,
บทแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์
- สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อัพ๎ยาปัชฌา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อะนีฆา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ,
บทแผ่กรุณาแก่สรรพสัตว์
- สัพเพ สัตตา สัพพะทุกขา ปะมุจจันตุ,
บทแผ่มุทิตาแก่สรรพสัตว์
- สัพเพ สัตตา ลัทธะสัมปัตติโต มา วิคัจฉันตุ,
บทแผ่อุเบกขา (พิจารณากรรม)
- สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนี กัมมะพันธู กัมมะปะฏิสะระณา,
- ยัง กัมมัง กะริสสันติ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาทา ภะวิสสันติ,
บทอุทิศส่วนกุศล
- สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ อะเวรา สุขะชีวิโน,
- กะตัง ปุญญะผะลัง มัย๎หัง สัพเพ ภาคี ภะวันตุ เต,
บทอวยพร (สัพพมงคลคาถา)
- โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,
- รักขันตุ สัพพะเทวะตา,
- สัพพะพุทธานุภาเวนะ,
- โสตถี โหนตุ นิรันตะรัง,
- โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,
- รักขันตุ สัพพะเทวะตา,
- สัพพะธัมมานุภาเวนะ,
- โสตถี โหนตุ นิรันตะรัง,
- โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง,
- รักขันตุ สัพพะเทวะตา,
- สัพพะสังฆานุภาเวนะ,
- โสตถี โหนตุ นิรันตะรันติ.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๓ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๒๙ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปลบาลีโรมัน+คำแปลอังกฤษ: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), Section0015, The Sublime Attitudes; ṁ→ṃ ตามกติกาฟอนต์ของแอป; คำอ่านไทย+คำแปลไทย: ฉบับภาษาไทยของหนังสือเล่มเดียวกัน (ThaiChantingBook.pdf) หัวข้อ "พรหมะวิหาระผะระณะปาฐะ" (หน้า ๒๕-๒๗ คำอ่านคู่คำแปลไทยรายบรรทัด; หน้า ๖๘-๗๐ ของเล่มเดียวกันวางคำอ่านคู่คำแปลอังกฤษ ตรงกับ Section0015 ทุกบรรทัด); ทั้ง ๔ ชั้นจึงมาจาก recension เดียวกัน จับคู่รายบรรทัดได้ทั้งบท (๙ ท่อน). หมายเหตุการจัดรูป: หนังสือใส่วงเล็บเหลี่ยม [ ] ที่วรรค "สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ" และ "โหตุ สัพพัง สุมังคะลัง" ท่อนแรก เพื่อบอกว่าเป็นวรรคที่ผู้นำสวดขึ้นก่อน ไม่ใช่ส่วนของตัวบท จึงไม่ใส่วงเล็บไว้ในเนื้อบท; เนื้อหา: เมตตา-กรุณา-มุทิตา-อุเบกขาผรณา (พรหมวิหาร ๔) ท่อนอุเบกขาอิงข้อความกัมมัสสกตา (องฺ.ปญฺจก. AN 5.57 อภิณหปัจจเวกขณ์) ต่อด้วยคาถาอุทิศบุญและคาถาอวยพร;
