บทแผ่เมตตา (อะหัง สุขิโต โหมิ / สัพเพ สัตตา)
บทแผ่เมตตาแก่ตนเองก่อนแผ่ให้ผู้อื่น ตามหลักที่ว่าผู้จะแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ได้จริง ต้องเห็นความปรารถนาสุขของตนก่อน นิยมสวดคู่กับบทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์
ลำดับ ๑๒ จาก ๑๓๑๖ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง เมตตาผะระณัง กะโรมะ เส.
แผ่เมตตาให้ตนเอง
- อะหัง สุขิโต โหมิ,
- นิททุกโข โหมิ,
- อะเวโร โหมิ,
- อัพยาปัชโฌ โหมิ,
- อะนีโฆ โหมิ,
- สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ.
แผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย
- สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อัพยาปัชฌา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา อะนีฆา โหนตุ,
- สัพเพ สัตตา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ,
- สัพเพ สัตตา สัพพะทุกขา ปะมุญจันตุ,
- สัพเพ สัตตา ลัทธะสัมปัตติโต มา วิคัจฉันตุ,
บทพิจารณากรรมเป็นของตน (กัมมัสสกตา)
- สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระณา,
- ยัง กัมมัง กะริสสันติ, กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา, ตัสสะ ทายาทา ภาวิสสันติ.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๒ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๑๖ บท
- ประเภท
- บทสวด
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาของสำนวน
คู่มือทำวัตรสวดมนต์แปล (ฉบับสวดไทยทั่วไป)
ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปลถ้อยคำตามฉบับสวดไทยที่ใช้กันทั่วไปในหนังสือสวดมนต์ทำวัตรแปล