พุทธาภิถุติ

บทนำสวด

1. ๐๑(ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง พุทธาภิถุติง กะโรมะ เส.Handa mayaṃ buddhābhithutiṃ karoma se.เชิญเถิดทั้งหลาย, เราทำความชมเชยพระผู้มีพระภาคเจ้าเถิด.

พระพุทธคุณ ๙ บท

1. ๐๒โย โส ตะถาคะโต,Yo so tathāgato,พระตถาคตเจ้านั้น พระองค์ใด,
2. ๐๓อะระหัง,Arahaṃ,เป็นผู้ไกลจากกิเลส,
3. ๐๔สัมมาสัมพุทโธ,Sammāsambuddho,เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง,
4. ๐๕วิชชาจะระณะสัมปันโน,Vijjācaraṇasampanno,เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ,
5. ๐๖สุคะโต,Sugato,เป็นผู้ไปแล้วด้วยดี,
6. ๐๗โลกะวิทู,Lokavidū,เป็นผู้รู้โลกอย่างแจ่มแจ้ง,
7. ๐๘อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ,Anuttaro purisadammasārathi,เป็นผู้สามารถฝึกบุรุษที่สมควรฝึกได้อย่างไม่มีใครยิ่งกว่า,
8. ๐๙สัตถา เทวะมะนุสสานัง,Satthā devamanussānaṃ,เป็นครูผู้สอนของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย,
9. ๑๐พุทโธ,Buddho,เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรรม,
10. ๑๑ภะคะวา,Bhagavā,เป็นผู้มีความจำเริญ จำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์,

การตรัสรู้และประกาศธรรมแก่โลก

1. ๑๒โย อิมัง โลกัง สะเทวะกัง สะมาระกัง สะพ๎รัห๎มะกัง, สัสสะมะณะพ๎ราห๎มะณิง ปะชัง สะเทวะมะนุสสัง สะยัง อะภิญญา สัจฉิกัต๎วา ปะเวเทสิ,Yo imaṃ lokaṃ sadevakaṃ samārakaṃ sabrahmakaṃ, sassamaṇabrāhmaṇiṃ pajaṃ sadevamanussaṃ sayaṃ abhiññā sacchikatvā pavedesi,พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใด ได้ทรงทำความดับทุกข์ให้แจ้ง ด้วยพระปัญญาอันยิ่งเองแล้ว ทรงสอนโลกนี้พร้อมทั้งเทวดา มาร พรหม และหมู่สัตว์ พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ พร้อมทั้งเทวดาและมนุษย์ให้รู้ตาม,

ลักษณะพระธรรมที่ทรงแสดง

1. ๑๓โย ธัมมัง เทเสสิ,Yo dhammaṃ desesi,พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใด ทรงแสดงธรรมแล้ว,
2. ๑๔อาทิกัล๎ยาณัง,Ādikalyāṇaṃ,ไพเราะในเบื้องต้น,
3. ๑๕มัชเฌกัล๎ยาณัง,Majjhekalyāṇaṃ,ไพเราะในท่ามกลาง,
4. ๑๖ปะริโยสานะกัล๎ยาณัง,Pariyosānakalyāṇaṃ,ไพเราะในที่สุด,
5. ๑๗สาตถัง สะพ๎ยัญชะนัง เกวะละปะริปุณณัง ปะริสุทธัง พ๎รัห๎มะจะริยัง ปะกาเสสิ,Sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāsesi,ทรงประกาศพรหมจรรย์ คือแบบแห่งการปฏิบัติอันประเสริฐ บริสุทธิ์ บริบูรณ์ สิ้นเชิง พร้อมทั้งอรรถะ (คำอธิบาย) พร้อมทั้งพยัญชนะ (หัวข้อ),

คำบูชาและนอบน้อมพระพุทธเจ้า

1. ๑๘ตะมะหัง ภะคะวันตัง อะภิปูชะยามิ,Tamahaṃ bhagavantaṃ abhipūjayāmi,ข้าพเจ้าบูชาอย่างยิ่ง เฉพาะพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น,
2. ๑๙ตะมะหัง ภะคะวันตัง สิระสา นะมามิ.Tamahaṃ bhagavantaṃ sirasā namāmi.ข้าพเจ้านอบน้อมพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ด้วยเศียรเกล้า.

1. (กราบระลึกพระพุทธคุณ)