ตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ

tangkhanika patchawekkhana

บทพิจารณาปัจจัย ๔ ในขณะที่กำลังใช้สอย — จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และเภสัช ว่าใช้เพียงเพื่อบรรเทาทุกข์ ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลิน สำหรับพระภิกษุสามเณรพิจารณาทุกครั้งที่บริโภคปัจจัย

ลำดับ
๑ ใน ๕
จำนวนบท
๒๖
ประเภท
ปาฐะ
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.Handa mayaṃ taṅkhaṇikapaceavekkhaṇapāṭhaṃ bhaṇāma se.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะเถิด

การพิจารณาจีวร (เครื่องนุ่งห่ม)

  1. ปะฏิสังขา โยนิโส จีวะรัง ปะฏิเสวามิ,Paṭisaṅkhā yoniso cīvaraṃ paṭisevāmi,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคาย แล้วนุ่งห่มจีวร,
  2. ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Yāvadeva sītassa paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
  3. อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Uṇhassa paṭighātāya,เพื่อบำบัดความร้อน,
  4. ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
  5. ยาวะเทวะ หิริโกปินะปะฏิจฉาทะนัตถัง.Yāvadeva hirikopīnapaṭicchādanatthaṃ.และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะอันให้เกิดความละอายฯ

การพิจารณาบิณฑบาต (อาหาร)

  1. ปะฏิสังขา โยนิโส ปิณฑะปาตัง ปะฏิเสวามิ,Paṭisaṅkhā yoniso piṇḍapātaṃ paṭisevāmi,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคาย แล้วฉันบิณฑบาต,
  2. เนวะ ทะวายะ,Neva davāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน,
  3. นะ มะทายะ,Na madāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,
  4. นะ มัณฑะนายะ,Na maṇḍanāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,
  5. นะ วิภูสะนายะ,Na vibhūsanāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,
  6. ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,Yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā,แต่ให้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่ได้แห่งกายนี้,
  7. ยาปะนายะ,Yāpanāya,เพื่อความเป็นไปได้แห่งอัตภาพ,
  8. วิหิงสุปะระติยา,Vihiṃsuparatiyā,เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,
  9. พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,Brahmacariyānuggahāya,เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,
  10. อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,Iti purāṇañca vedanaṃ paṭihaṅkhāmi,ด้วยการทำอย่างนี้ เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,
  11. นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,Navañca vedanaṃ na uppādessāmi,และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,
  12. ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.Yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cāti.อนึ่ง ความเป็นไปโดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย และความเป็นอยู่อย่างผาสุกด้วย จักมีแก่เรา ดังนี้ฯ

การพิจารณาเสนาสนะ (ที่อยู่อาศัย)

  1. ปะฏิสังขา โยนิโส เสนาสะนัง ปะฏิเสวามิ,Paṭisaṅkhā yoniso senāsanaṃ paṭisevāmi,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคายแล้ว ใช้สอยเสนาสนะ,
  2. ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Yāvadeva sītassa paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
  3. อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Uṇhassa paṭighātāya,เพื่อบำบัดความร้อน,
  4. ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
  5. ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.Yāvadeva utuparissayavinodanaṃ paṭisallānārāmatthaṃ.เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดินฟ้าอากาศ และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนาฯ

การพิจารณาเภสัชบริขาร (ยารักษาโรค)

  1. ปะฏิสังขา โยนิโส คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขารัง ปะฏิเสวามิ,Paṭisaṅkhā yoniso gilānapaccayabhesajjaparikkhāraṃ paṭisevāmi,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคายแล้ว บริโภคเภสัชบริขารอันเกื้อกูลแก่คนไข้,
  2. ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,Yāvadeva uppannānaṃ veyyābādhikānaṃ vedanānaṃ paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนาอันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,
  3. อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.Abyāpajjhaparamatāyāti.เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียน เป็นอย่างยิ่ง ดังนี้ฯ
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    คำอ่านโรมัน

    Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Reflection at the Moment of Using the Requisites" — สองมิเรอร์ตรงกันทั้งบท ต่างเพียงการแบ่งคำ/เครื่องหมาย

  • คำอ่านไทยและคำแปล

    ตัวบทคำแปล

    คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-5.htm (ใช้ท่อน "บทสวด ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะวิธี แปล" ของหน้า); จุดที่แก้โดยเทียบฉบับโรมันและท่อนไม่แปลตอนบนของหน้าเดียวกัน: ปะฏิคาตายะ/ปฏิคาตายะ → ปะฏิฆาตายะ (paṭighātāya), ปุรานัญจะ → ปุราณัญจะ (purāṇañ-ca), ยาตะรา → ยาต๎รา (yātrā ตามท่อนบนของหน้า), เสนาสนะ → เสนาสะนัง (senāsanaṃ); ท่อนบนของหน้าพิมพ์ ท๎วายะ แต่คง ทะวายะ ตามท่อนแปล ซึ่งตรงกับ davāya; รวมคำที่แหล่งเว้นวรรคกลางคำ (ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะ ปาฐัง, สัตว์ เลื้อยคลาน) และตัดเครื่องหมาย , ฯ ท้ายบรรทัดตามรูปแบบบทอื่นในแอป); คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด