อตีตปัจจเวกขณปาฐะ

atita patchawekkhana

บทพิจารณาปัจจัย ๔ ที่บริโภคล่วงไปแล้วโดยมิได้พิจารณาในขณะนั้น สวดย้อนพิจารณาในตอนเย็นหรือก่อนนอน เป็นคู่กับตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ

ลำดับ
๒ ใน ๕
จำนวนบท
๒๖
ประเภท
ปาฐะ
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง อะตีตะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.Handa mayaṃ atītapaccavekkhaṇapāṭhaṃ bhaṇāma se.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดอตีตปัจจเวกขณปาฐะเถิด

การพิจารณาจีวร (เครื่องนุ่งห่ม)

  1. อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง จีวะรัง ปะริภุตตัง,Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ cīvaraṃ paribhuttaṃ,จีวรใดอันเรานุ่งห่มแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
  2. ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,จีวรนั้นอันเรานุ่งห่มแล้ว เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
  3. อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Uṇhassa paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดความร้อน,
  4. ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจาก เหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
  5. ยาวะเทวะ หิริโกปินะปะฏิจฉาทะนัตถัง.Yāvadeva hirikopīnapaṭicchādanatthaṃ.และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะอันทำให้เกิดความละอายฯ

การพิจารณาบิณฑบาต (อาหาร)

  1. อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย ปิณฑะปาโต ปะริภุตโต,Ajja mayā apaccavekkhitvā yo piṇḍapāto paribhutto,บิณฑบาตใดอันเราฉันแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
  2. โส เนวะ ทะวายะ,So neva davāya,บิณฑบาตนั้นอันเราฉันแล้ว ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลินสนุกสนาน,
  3. นะ มะทายะ,Na madāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,
  4. นะ มัณฑะนายะ,Na maṇḍanāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,
  5. นะ วิภูสะนายะ,Na vibhūsanāya,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,
  6. ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,Yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā,แต่ให้เป็นไปเพียงเพื่อความตั้งอยู่ได้ แห่งกายนี้,
  7. ยาปะนายะ,Yāpanāya,เพื่อความเป็นไปได้ของอัตภาพ,
  8. วิหิงสุปะระติยา,Vihiṃsuparatiyā,เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,
  9. พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,Brahmacariyānuggahāya,เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,
  10. อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,Iti purāṇañca vedanaṃ paṭihaṅkhāmi,ด้วยการทำอย่างนี้ เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,
  11. นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,Navañca vedanaṃ na uppādessāmi,และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,
  12. ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.Yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cāti.ความเป็นไปได้โดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย และความเป็นอยู่โดยผาสุกด้วย จักมีแก่เราดังนี้ฯ

การพิจารณาเสนาสนะ (ที่อยู่อาศัย)

  1. อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง เสนาสะนัง ปะริภุตตัง,Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ senāsanaṃ paribhuttaṃ,เสนาสนะใด อันเราใช้สอยแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
  2. ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,เสนาสนะนั้นเราใช้สอยแล้ว เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
  3. อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,Uṇhassa paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดความร้อน,
  4. ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,เพียงเพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจาก เหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
  5. ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.Yāvadeva utuparissayavinodanaṃ paṭisallānārāmatthaṃ.เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดิน ฟ้า อากาศ และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนาฯ

การพิจารณาเภสัชบริขาร (ยารักษาโรค)

  1. อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร ปะริภุตโต,Ajja mayā apaccavekkhitvā yo gilānapaccayabhesajjaparikkhāro paribhutto,คิลานะเภสัชใดอันเราบริโภคแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
  2. โส ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,So yāvadeva uppannānaṃ veyyābādhikānaṃ vedanānaṃ paṭighātāya,คิลานะเภสัชบริขารนั้นเราบริโภคแล้ว เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนาอันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,
  3. อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.Abyāpajjhaparamatāyāti.เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นอย่างยิ่งดังนี้แลฯ
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    คำอ่านโรมัน

    Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Reflection after Using the Requisites" — ท่อนบิณฑบาต zugang พิมพ์ piṇḍapatto แต่ dhammatalks พิมพ์ piṇḍapāto ตรงกับคำอ่านไทย ปิณฑะปาโต จึงใช้ piṇḍapāto

  • คำอ่านไทยและคำแปล

    ตัวบทคำแปล

    คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-65.htm — จุดที่แก้โดยเทียบฉบับโรมัน: ปะฎิ (ฎ ชฎา) → ปะฏิ (ฏ ปฏัก ตาม ṭ) ทุกตำแหน่ง, อะปัจจะเวกขิตา → อะปัจจะเวกขิตวา (apaccavekkhitvā ตามที่หน้าเดียวกันสะกดในท่อนอื่น), พรัหมจะริยา → พรัหมะจะริยา (brahma-cariyā), เนวะทวายะ → เนวะ ทวายะ, นะมัณฑะนายะ → นะ มัณฑะนายะ, รวมคำ ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง และ อัพยาปัชฌะปะระมะตายาติ ที่แหล่งเว้นวรรคกลางคำ, ย้าย "ตัง" ที่แหล่งพิมพ์หลุดไปติดท้ายบรรทัดคำแปลกลับไปต้นบรรทัดบาลีท่อนเสนาสนะ, ตัดเครื่องหมาย ฯ ท้ายบรรทัดตามรูปแบบบทอื่นในแอป; ฝั่งคำแปล: บิณฑบาตร → บิณฑบาต, อันกิดจาก → อันเกิดจาก, การปรพฤติ → การประพฤติ, ผาสุข → ผาสุก, ต่างๆ → ต่าง ๆ; คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด