อตีตปัจจเวกขณปาฐะ
บทพิจารณาปัจจัย ๔ ที่บริโภคล่วงไปแล้วโดยมิได้พิจารณาในขณะนั้น สวดย้อนพิจารณาในตอนเย็นหรือก่อนนอน เป็นคู่กับตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ
ลำดับ ๒ จาก ๕๒๖ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง อะตีตะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.
การพิจารณาจีวร (เครื่องนุ่งห่ม)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง จีวะรัง ปะริภุตตัง,
- ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,
- ยาวะเทวะ หิริโกปินะปะฏิจฉาทะนัตถัง.
การพิจารณาบิณฑบาต (อาหาร)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย ปิณฑะปาโต ปะริภุตโต,
- โส เนวะ ทะวายะ,
- นะ มะทายะ,
- นะ มัณฑะนายะ,
- นะ วิภูสะนายะ,
- ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,
- ยาปะนายะ,
- วิหิงสุปะระติยา,
- พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,
- อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,
- นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,
- ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.
การพิจารณาเสนาสนะ (ที่อยู่อาศัย)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง เสนาสะนัง ปะริภุตตัง,
- ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,
- ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.
การพิจารณาเภสัชบริขาร (ยารักษาโรค)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร ปะริภุตโต,
- โส ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,
- อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๒ ใน ๕
- จำนวนบท
- ๒๖ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Reflection after Using the Requisites" — ท่อนบิณฑบาต zugang พิมพ์ piṇḍapatto แต่ dhammatalks พิมพ์ piṇḍapāto ตรงกับคำอ่านไทย ปิณฑะปาโต จึงใช้ piṇḍapāto
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-65.htm — จุดที่แก้โดยเทียบฉบับโรมัน: ปะฎิ (ฎ ชฎา) → ปะฏิ (ฏ ปฏัก ตาม ṭ) ทุกตำแหน่ง, อะปัจจะเวกขิตา → อะปัจจะเวกขิตวา (apaccavekkhitvā ตามที่หน้าเดียวกันสะกดในท่อนอื่น), พรัหมจะริยา → พรัหมะจะริยา (brahma-cariyā), เนวะทวายะ → เนวะ ทวายะ, นะมัณฑะนายะ → นะ มัณฑะนายะ, รวมคำ ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง และ อัพยาปัชฌะปะระมะตายาติ ที่แหล่งเว้นวรรคกลางคำ, ย้าย "ตัง" ที่แหล่งพิมพ์หลุดไปติดท้ายบรรทัดคำแปลกลับไปต้นบรรทัดบาลีท่อนเสนาสนะ, ตัดเครื่องหมาย ฯ ท้ายบรรทัดตามรูปแบบบทอื่นในแอป; ฝั่งคำแปล: บิณฑบาตร → บิณฑบาต, อันกิดจาก → อันเกิดจาก, การปรพฤติ → การประพฤติ, ผาสุข → ผาสุก, ต่างๆ → ต่าง ๆ; คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด