ติลักขณาทิคาถา
คาถาว่าด้วยไตรลักษณ์ — เมื่อเห็นด้วยปัญญาว่าสังขารทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ย่อมหน่ายในทุกข์ นั่นคือทางแห่งความบริสุทธิ์ สวดในทำวัตรเย็น
ลำดับ ๔ จาก ๑๔๓๕ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ติลักขะณาคาถาโย ภะณามะ เส.
ไตรลักษณ์: อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
- สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ,
- ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ,
- อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข,
- เอสะ มัคโค วิสุทธิยา.
- สัพเพ สังขารา ทุกขาติ,
- ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ,
- อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข,
- เอสะ มัคโค วิสุทธิยา.
- สัพเพ ธัมมา อะนัตตาติ,
- ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ,
- อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข,
- เอสะ มัคโค วิสุทธิยา.
ผู้ถึงฝั่งพระนิพพานมีน้อยนัก
- อัปปะกา เต มะนุสเสสุ,
- เย ชะนา ปาระคามิโน,
- อะถายัง อิตะรา ปะชา,
- ตีระเมวานุธาวะติ.
- เย จะ โข สัมมะทักขาเต,
- ธัมเม ธัมมานุวัตติโน,
- เต ชะนา ปาระเมสสันติ,
- มัจจุเธยยัง สุทุตตะรัง.
ข้อปฏิบัติของบัณฑิตเพื่อความหมดจด
- กัณ๎หัง ธัมมัง วิปปะหายะ,
- สุกกัง ภาเวถะ ปัณฑิโต,
- โอกา อะโนกะมาคัมมะ,
- วิเวเก ยัตถะ ทูระมัง,
- ตัต๎ราภิระติ มิจเฉยยะ,
- หิต๎วา กาเม อะกิญจะโน.
- ปะริโยทะเปยยะ อัตตานัง,
- จิตตัก๎เลเสหิ ปัณฑิโต,
- เยสัง สัมโพธิยังเคสุ,
- สัมมา จิตตัง สุภาวิตัง,
- อาทานะปะฏินิสสัคเค,
- อะนุปาทายะ เย ระตา,
- ขีณาสะวา ชุติมันโต,
- เต โลเก ปะรินิพพุตา.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๔ ใน ๑๔
- จำนวนบท
- ๓๕ บท
- ประเภท
- คาถา
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ขุ.ธ. (อรรถกถาธรรมบท) และ มหาวาร. สํ. ๑๙/๒๓/๗๘ (ตามแหล่งไทย)
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "The Three Characteristics" — รวมท่อน Appakā te manussesu เป็นบทเดียวกันตามธรรมเนียมสวดไทย; บรรทัดนำโรมันประกอบจากสูตร Handa mayaṃ ... bhaṇāma se
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-19.htm (บรรทัดนำหน้านั้นอ่าน ติลักขะณาคาถาโย ตามที่พิมพ์; หน้าเดียวกันให้อ้างอิงอรรถกถาธรรมบทและ มหาวาร. สํ. ๑๙/๒๓/๗๘ สำหรับท่อนท้าย); คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด