อาวาสิกธรรม ๕

[251] อาวาสิกธรรม 5^๑ (ธรรมของภิกษุผู้อยู่ประจำวัด, แปลถือความมาใช้ให้เหมาะกับปัจจุบันว่า คุณสมบัติของเจ้าอาวาส, หมวดที่ 1 ประเภทที่น่ายกย่อง หรือเป็นที่ชื่นชูเจริญใจ - Āvāsika-dhamma: qualities of an esteemable resident or incumbent of a monastery; qualities of an esteemable abbot)

1. อากัปปวัตตสัมปันนะ ถึงพร้อมด้วยอากัปกิริยาและวัตรปฏิบัติ (มีกิริยามารยาทท่าทีการแสดงออกทางกายวาจาสำรวมงดงาม และเอาใจใส่ปฏิบัติกิจหน้าที่สม่ำเสมอเรียบร้อย - Ākappavattasampanna: to be accomplished in manner and duties)

2. พหุสสุตะ เป็นพหูสูต (ได้ศึกษาเล่าเรียนมาก รู้หลักพระธรรมวินัย มีความรู้ความเข้าใจกว้างขวางลึกซึ้ง - Bahussuta: to have great learning)

3. ปฏิสัลเลขิตา ประพฤติขัดเกลา (ฝึกอบรมตนในไตรสิกขา ชอบความสงบ ยินดีในกัลยาณธรรม - Paṭisallekhitā: to be fond of solitude)

4. กัลยาณวาจา มีกัลยาณพจน์ (มีวาจางาม กล่าวกัลยาณพจน์ รู้จักพูด รู้จักเจรจาน่าศรัทธาและนำปัญญา - Kalyāṇavāca: to have kindly and convincing speech)

5. ปัญญวา มีปัญญา (รู้เข้าใจ รู้คิด รู้พิจารณา เฉลียวฉลาด สามารถแก้ปัญหา ไม่ซึมเซ่อเบอะบะ - Paññavā: to be wise)