๗. สุพรหมสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๖๔ · บรรทัด ๑๖๘๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เอกมนฺตํ ฐิโต โข สุพฺรหฺมา เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ นิจฺจมุตฺรสฺตมิทํ จิตฺตํ นิจฺจมุพฺพิคฺคมิทํ มโน อนุปฺปนฺเนสุ กิจฺเจสุ อโถ อุปฺปตฺติเตสุ จ สเจ อตฺถิ อนุตฺรสฺตํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโตติ ฯ
นาญฺญตฺร โพชฺฌงฺค ตปสา ๔ นาญฺญตฺร อินฺทฺริยสํวรา นาญฺญตฺร สพฺพนิสฺสคฺคา โสตฺถึ ปสฺสามิ ปาณินนฺติ ฯ อิทมโวจ ฯเปฯ ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ #๑ รูปสญฺโญชนาติโคติ วา ปาโฐ ฯ ๒ โป. ม. นนฺทิราคปริกฺขีโณ ฯ #๓ ม. ฑยฺหมาโนว ฯ ๔ ม. โพชฺฌาตปสา ฯ อฏฺฐมํ กกุธสุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๒๖๔ หน้าที่ ๗๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด