๖. จาลาสูตร

สาวตฺถีนิทานํ ฯ อถ โข จาลา ภิกฺขุนี ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ฯเปฯ อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล ทิวาวิหารํ นิสีทิ ฯ

อถ โข มาโร ปาปิมา เยน จาลา ภิกฺขุนี ฯเปฯ อุปสงฺกมิตฺวา จาลํ ภิกฺขุนึ เอตทโวจ กึ นุ โข ตฺวํ ภิกฺขุนิ น โรเจสีติ ฯ ชาตึ ขฺวาหํ อาวุโส น โรเจมีติ ฯ

กึ นุ ชาตึ น โรเจสิ ชาโต กามานิ ภุญฺชติ โก นุ ตฺวํ อิทมาทปยิ ชาติ มา โรจ ภิกฺขุนีติ ฯ

ชาตสฺส มรณํ โหติ ชาโต ทุกฺขานิ ปสฺสติ ๒ พนฺธํ วธํ ปริเกฺลสํ ตสฺมา ชาตึ น โรจเย พุทฺโธ ธมฺมมเทเสสิ ชาติยา สมติกฺกมํ สพฺพทุกฺขปฺปหานาย โส มํ สจฺเจ นิเวสยิ เย จ รูปูปคา สตฺตา เย จ อรูปภาคิโน นิโรธํ อปฺปชานนฺตา อาคนฺตาโร ปุนพฺภวนฺติ ฯ อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ จาลา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ #๑ โป. ม. ยุ. สพฺพพนฺธนมุตฺตามฺหิ ฯ ๒ ม. ผุสฺสติ ฯ สตฺตมํ อุปจาลาสุตฺตํ